დამწყებმა მძარცველმა შეარჩია სახლი, შეიპარა და პატარა ბიჭუნა დაინახა.
- მშობლები სახლში არიან, პატარავ?
- არა. - პასუხობს ბავშვი და გულუბრყვილო თვალებით უყურებს.
- მაშინ წყალი მომიტანე... მწყურია..
იფიქრა მძარცველმა, წყალზე რომ წავა, ამასობაში საფულეს დავაცარიელებო, მაგრამ თვალის დახამხამება ვერ მოასწრო, რომ ბავშვმა წყლით სავსე ჭიქა მოუტანა.
- კიდევ მომიტანე, კიდევ მწყურია!
ბავშვი ისევ წყლის მოსატანად წავიდა. მძარცველმა საფულის გაჩხრეკა დააპირა, რომ ბიჭუნა ისევ წინ აესვეტა წყლით ხელში.. ასე გაგრძელდა ოთხჯერ და მეხუთედ რომ მოითხოვა წყალი, ბავშვმა წამოიძახა:
- ძია, მეტს ვეღარ მოგიტანთ. ონკანს ვერ ვწვდები, რომ მოვუშვა და ტუალეტში კიდევ უკვე დავცალე წყალი....
- მშობლები სახლში არიან, პატარავ?
- არა. - პასუხობს ბავშვი და გულუბრყვილო თვალებით უყურებს.
- მაშინ წყალი მომიტანე... მწყურია..
იფიქრა მძარცველმა, წყალზე რომ წავა, ამასობაში საფულეს დავაცარიელებო, მაგრამ თვალის დახამხამება ვერ მოასწრო, რომ ბავშვმა წყლით სავსე ჭიქა მოუტანა.
- კიდევ მომიტანე, კიდევ მწყურია!
ბავშვი ისევ წყლის მოსატანად წავიდა. მძარცველმა საფულის გაჩხრეკა დააპირა, რომ ბიჭუნა ისევ წინ აესვეტა წყლით ხელში.. ასე გაგრძელდა ოთხჯერ და მეხუთედ რომ მოითხოვა წყალი, ბავშვმა წამოიძახა:
- ძია, მეტს ვეღარ მოგიტანთ. ონკანს ვერ ვწვდები, რომ მოვუშვა და ტუალეტში კიდევ უკვე დავცალე წყალი....