ახლახან შეწყდა სროლის ხმა თითქოს.
გალურჯებულა სივრცე წყლულივით
და ჩაჩოქილი პოეტის ლანდი
მიწას ეყრდნობა დამბაჩის ლულით.
უცებ სცენაზე შემოდის თოვლი,
რომ უფრო სრული იყოს სურათი
და გვივარდება ფეხებში უხმოდ,
რომ უფრო მკვეთრად გამოჩნდეს სისხლი,
ახლაც რომ მკერდით აწყდება სივრცეს,
როგორც წითელი ცხენების ჯოგი,
თავლიდან ცეცხლით გამოდევნილი.
მოარბენინებს ვიღაცა ღრუბელს
და სისხლს ვიღაცა თოვლს აყრის ფეხით
და დაგრძელებულ სხეულებს შორის
ფუსფუსებს ქარი, როგორც მსახური…
ტყეს მოსდგომია უკვე ქალაქი
და სახურავი, კუს ბაკანივით,
ნელა მიხოხავს ხეების გასწვრივ.
1966 წ.
გალურჯებულა სივრცე წყლულივით
და ჩაჩოქილი პოეტის ლანდი
მიწას ეყრდნობა დამბაჩის ლულით.
უცებ სცენაზე შემოდის თოვლი,
რომ უფრო სრული იყოს სურათი
და გვივარდება ფეხებში უხმოდ,
რომ უფრო მკვეთრად გამოჩნდეს სისხლი,
ახლაც რომ მკერდით აწყდება სივრცეს,
როგორც წითელი ცხენების ჯოგი,
თავლიდან ცეცხლით გამოდევნილი.
მოარბენინებს ვიღაცა ღრუბელს
და სისხლს ვიღაცა თოვლს აყრის ფეხით
და დაგრძელებულ სხეულებს შორის
ფუსფუსებს ქარი, როგორც მსახური…
ტყეს მოსდგომია უკვე ქალაქი
და სახურავი, კუს ბაკანივით,
ნელა მიხოხავს ხეების გასწვრივ.
1966 წ.