თამარ ციციშვილი დაიბადა 1908 წლის 19 დეკემბერს ქ. თბილისში. 1925 წელს დაამთავრა თბილისის მე-8 ქალთა სკოლა. 1930 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, პარალელურად კონსერვატორიის საფორტეპიანო განყოფილება. 1932-1935 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო მუზეუმში. ახალგაზრდა მეცნიერმუშაკი, ხელოვნებთმცოდნე, თბილისის პედაგოგიური კვლევითი ინსტიტუტის ლექტორი, დილიდან საღამომდე საქართველოს ისტორიის მუზეუმში სიგელ-გუჯრებსა თუ პალიმფსესტებს ჩაჰკირკიტებდა
თამარ ციციშვილს არ უფიქრია კინომსახიობობაზე, მაგრამ ეკრანის მიმზიდველმა ძალამ თავის ძირითად პროფესიაზე ხელი ააღებინა და ხალხის საყვარელ მსახიობად იქცა. ეს მოხდა 1936 წელს, როცა რეჟისორმა სიკო დოლიძემ იგი ფილმ ,,დარიკოში” მთვარ როლზე მიიწვია. კინოსურათს არაჩვეულებრივი წარმატება ხვდა წილად. მაყურებელი აღაფრთოვანა შესანიშნავი გარეგნული მონაცემებისა და იშვიათი მომხიბვლელობის მქონე დებიუტანტმა,რომელიც უნაკლო შესრულებით ღირსეულ პარტნიორობას უწევდა თეატრისა და კინოს ცნობილ ოსტატებს-ნ. ჩხეიძეს, ს. ზაქარიაძეს, შ. ღამბაშიძეს, ს. ჟორჟოლიანსა და სხვებს.
თ. ციციშვილმა შეძლო შეექმნა სრულყოფილი სახე სამართლიანობისათვის მებძოლი ქართველი რევოლუციონერი ქალისა და, ამავე დროს, სიმართლით გამოეხატა თავისი გმირის ღრმა ადამიანური გრძნობები, სოფლელი ქალიშვილის უბრალოება და სულიერი სიფაქიზე.
1936 წლიდან მუშაობა დაიწყო თბილისის კინოსტუდიაში მსახიობად. ამავე წელს თამარ ციციშვილმა მონაწილეობა მიიღო კ. მიქაბერიძის მოკლემეტრაჟიან ექსპერიმენტულ ფილმ ,,ქაჯეთში”, რომელიც რეჟისორული ოსტატობისა და გადაღების ტექნიკის მხრივ ქართული კინემატოგრაფიისთვის სრულიად ახალ მოვლენას წარმოადგენდა.
1950-1959 წლებში თამარ ციციშვილი იყო კ. მარჯანიშვილის სახელობის აკადემიური თეატრის მსახიობი. 1953 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული არტისტის, ხოლო 1980 წელს საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება.