ალუჩა სხვა ბევრი ხილის მსგავსად სეზონური ხილია, რომელიც გაზაფხულზე ხარობს. ლიტერატურული მონაცემებით, იგი მრავალწლოვანი ხეხილოვანი მცენარეა ტყემლოვანთა ქვეოჯახიდან. ალუჩის მცენარე უეკლოა, იზრდება 10-დან 13 მ-მდე სიმაღლის. არის სითბოს მოყვარული ხეხილი. გვხვდება ბარში და ზეგანზე, ზღვის დონიდან 500-700 მ სიმაღლემდე. მრავლდება თესლით და ვეგეტატიურად. თესლით გამრავლებისას ალუჩა გადაჯიშდება, გადაწიდვნის დროს კი ინარჩუნებს ჯიშურ თვისებებს. გამრავლების სირთულისა და ნაკლები გამოყენების გამო ალუჩა გადაშენების გზაზეა. ალუჩის ნაყოფი მოყვითალო-მომწვანოა. მსხვილი, დაბერილი გვერდები აქვს, კანი – თხელი და ნაზი. ადრეული სუფრის ხილია. ნაყოფის წვენს სუსტი მჟავიანობა ახასიათებს. ალუჩა გვხვდება აზერბაიჯანში, სომხეთში. საქართველოში ალუჩა უხსოვარი დროიდანაა ცნობილი. აქ მოჰყავთ ალუჩის ორი ჯიში – მეჩიბუხე და იმერული.
მიუხედავდ იმისა, რომ ნაყოფს სუსტი მჟავიანობა ახასიათებს, მას მრავალრიცხვოვანი მოყვარული ჰყავს. მცირეოდენი სიმჟავე მას პიკანტურ გემოს და არომატს სძენს.
ალუჩას ახასიათებს დადებითი თვისებები ადამიანის ჯანმრთელობისათვის. შეიცავს C ვიტამინს და საუკეთესოა სხავადსხვა დაავადებებისათვის. მაღალი მზავიანობის გამო დადებითად მოქმედებს ბახუსის დროს
მიუხედავდ იმისა, რომ ნაყოფს სუსტი მჟავიანობა ახასიათებს, მას მრავალრიცხვოვანი მოყვარული ჰყავს. მცირეოდენი სიმჟავე მას პიკანტურ გემოს და არომატს სძენს.
ალუჩას ახასიათებს დადებითი თვისებები ადამიანის ჯანმრთელობისათვის. შეიცავს C ვიტამინს და საუკეთესოა სხავადსხვა დაავადებებისათვის. მაღალი მზავიანობის გამო დადებითად მოქმედებს ბახუსის დროს