სპორტის ინდივიდუალური სახეობა. თამაში პატარა ბურთით და კავჩოგნებით (ყვანჭებით). შოტლანდიური ლეგენდის მიხედვით, წმინდა ანდრია პირველწოდებულმა, ჯერ კიდევ მაშინ, როცა უბრალო მწყემსი იყო, კეტი შემთხვევით ისე მოსცხო ქვას, რომ მან ჰაერში რკალი შემოხაზა და კურდღლის სოროში ჩავარდა. წმინდა ანდრიას კიდევ რამდენჯერმე უცდია ბედი და ისე მოსწონებია ეს თამაშობა, რომ ქრისტეს რჯულზე მოქცეული შოტლანდიელებისთვისაც უსწავლებია. ამ თამაშის გამოგონებას იტალიელებიც იჩემებენ და ამტკიცებენ, რომ გოლფი ცნობილი იყო ჯერ კიდევ ძველ რომში ერთობ პოპულარული “პაგანიკას” სახელით, რაზედაც ქალაქ ვერონასთან აღმოჩენილი ფრესკები მეტყველებს. თავიანთი პირველობის დასადასტურებლად არგუმენტები აქვთ ჰოლანდიელებსაც. კერძოდ, ეს არის შუა საუკუნეების ჰოლანდიური ფერწერა, სადაც ხშირად გვხვდება ე.წ. “კოლფის” მოთამაშეთა გამოსახულებები. თუმცა ფაქტია, რომ ამ თამაშის ოფიციალური წესები მხოლოდ 1754 წელს შოტლანდიაში დაარსებულ სენტ-ენდრიუს (წმინდა ანდრიას) პირველ გოლფ-კლუბში შეიქმნა.
თანამედროვე გოლფ-კლუბების ტერიტორია ათეულობით ჰექტარზეა გადაჭიმული და ხშირად ტყის კორომს, მდელოსა და ღელეს მოიცავს. საკუთრივ შეჯიბრება ე.წ. “გოლფის გზაზე” ტარდება, სადაც წინასწარ მონიშნული მარშრუტის გასწვრივ მიწაში 18 (იშვიათად _ 9) პატარა ორმოა ამოთხრილი. ორმოს დიამეტრი შემთხვევამ განაპირობა: სენტ-ენდრიუს გოლფ-კლუბში ერთ მოთამაშეს ბუნებრივი ორმოს ზომა არ მოეწონა და მიწა იქვე ნაპოვნი მილით ამოთხარა. მილის დიამეტრი 11 სანტიმეტრი აღმოჩნდა და მას შემდეგ გოლფის ორმო სწორედ ამ ზომისაა. ორმოებს ერთმანეთისგან რამდენიმე ასეული მეტრი აშორებს. ამიტომაც გზის სიგრძე ჯამში რამდენიმე კილომეტრს აღწევს. გოლფს სხვადასხვა ზომის, სხვადასხვა სიშორისა და ყაიდის დარტყმებისთვის განკუთვნილი თორმეტი კავჩოგნით თამაშობენ. კავჩოგნები სპეციალურ აბგებშია მოთავსებული და მათ მოთამაშის მხლებელი ურიკით დააგორებს. სპორტსმენმა ბურთი სათითაოდ და რიგრიგობით ყველა ორმოში უნდა ჩააგდოს ისე, რომ ამისთვის რაც შეიძლება ნაკლები დარტყმა დასჭირდეს. გოლფ-კლუბები გზის მოწყობისთანავე ადგენენ, კარგმა მოთამაშემ იგი რამდენი დარტყმით უნდა გალიოს. დარტყმათა ამ წინასწარ დადგენილ რაოდენობას ნორმა ეწოდება. ნორმას ადგენენ არა მარტო მთელი გზისთვის, არამედ თითოეული ორმოსთვისაც. თუ ორმოში ბურთის ჩაგდებას ნორმაზე ერთით მეტი დარტყმა დასჭირდა, ამას “მაჯლაჯუნას” ეძახიან. ნორმაზე ერთი დარტყმით უკეთეს (ე.ი. ნაკლებ) შედეგს “ჩიტუნია” ჰქვია, ორით უკეთესს კი _ “არწივი”. ბურთს ურტყამენ “სადგურიდან”. მოთამაშე ირჩევს ადგილისა და მანძილის შესაბამის კავჩოგანს და ისე დაჰკრავს სპეციალურ სადგამზე დადებულ ბურთს, რომ იგი რაც შეიძლება ახლოს დაეცეს სამიზნე ორმოსთან (ორმო სადგურიდან საკმაოდ შორსაა და ამიტომ შიგ ჩარჭობილი ალმით არის ხოლმე მონიშნული). შემდეგ მოთამაშე მხლებელთან ერთად მივა ბურთის დაცემის ადგილზე და ახლა იქიდან ცდილობს, უკვე სხვა კავჩოგნით, უფრო მოზომილი და ფრთხილი დარტყმით ბურთი ორმოში ჩააგდოს. შეჯიბრება, როგორც წესი, ოთხ დღეს გრძელდება _ ოთხშაბათიდან კვირამდე. ყოველდღე თამაშდება თითო წრე, რომლის დროსაც მოთამაშენი გზას ერთხელ გადიან. ყველაზე პრესტიჟული საერთაშორისო გუნდური შეჯიბრებაა “რაიდერის თასი”, რომელიც 1927 წლიდან ტარდება. უმთავრესი პირადი შეჯიბრება ჩოგბურთის მსგავსად, ოთხია: US Masters, US Open, British Open, US PGA Championship. ეს გრანდ სლემის ტურნირებია. ერთ წელიწადში ოთხივე ტურნირის მომგები “გრანდ სლემის” ტიტულის მფლობელი გახდება, თუმცა ეს ჯერ ვერავინ შეძლო.
×