ოქროს ჩარდახი
(oqros chardaxi)
ოქროს ჩარდახი. ისტორიული ცნობებით დასტურდება, რომ გვიან ფეოდალურ ხანაში ქალაქის მნიშვნელოვანი ნაწილი მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირზე იყო გაშენებული, რომელსაც (მოსკოველი ელჩების ნ. ტოლოჩანოვისა და ა. იევლიევის ცნობით) XVII საუკუნის პირველ ნახევარში შემოვლებული ჰქონდა ქვის გალავანი. გალავნის შიგნით მოთავსებული ყოფილა დარბაზები, სასახლეები, სამოქალაქო და საკულტო დანიშნულების ნაგებობანი. აღსანიშნავია, რომ დაახლოებით დღევანდელი პირველი საშუალო სკოლის და მდინარეს შორის მოქცეულ ტერიტორიაზე მოთავსებული ყოფილა სამი დიდი სასახლე, რომელთაგან ერთი სასადილოდ და სარდაფად ყოფილა გამოყენებული, მეორე – საცხოვრებელ ბინად, ხოლო მესამე – სამეფო სასახლედ. პირველი ორი ნაგებობა ჩვენამდე მოღწეული არ არის, მესამე კი ნაწილობრივ დაცულია. ეს უკანასკნელი დადგმული იყო თაღებით შეკრულ 12 სვეტზე.
შენობას გარშემო უვლიდა ფართო გალერეა. შუაში კი საგანგებოდ ყოფილა მოწყობილი დიდი დარბაზი, რომლის კედლები მოხატული იყო ფრესკებით. დარბაზი წარმოადგენდა მეფის მისაღებ და სასტუმრო ადგილს. იმერეთის მეფეები აქ მართავდნენ ლხინს, საქმიან თათბირებს და მეჯლისებს. შენობა აუგიათ XVII საუკუნის დასაწყისში და იგი თითქმის ორი საუკუნის განმავლობაში ითვლებოდა იმერეთის მეფეთა სასახლედ. მართალია, XIX საუკუნის დასაწყისში შენობა საგრძნობლად გადაკეთდა, მაგრამ მაინც დაცულია ნაგებობის პირველი სართულის პირვანდელი სახე. მას დღემდე შერჩა „ოქროს ჩარდახის“ სახელწოდება.
„ოქროს ჩარდახის“ ახლოს დგას ისტორიული ჭადარი, რომელსიც დღემდეა შემორჩენილი. XVII საუკუნეში ამ ჭადართან მოთავსებული ყოფილა ქვის ტახტი, რომელზედაც იმერეთის მეფეები ისვენებდნენ.
(oqros chardaxi)
ოქროს ჩარდახი. ისტორიული ცნობებით დასტურდება, რომ გვიან ფეოდალურ ხანაში ქალაქის მნიშვნელოვანი ნაწილი მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირზე იყო გაშენებული, რომელსაც (მოსკოველი ელჩების ნ. ტოლოჩანოვისა და ა. იევლიევის ცნობით) XVII საუკუნის პირველ ნახევარში შემოვლებული ჰქონდა ქვის გალავანი. გალავნის შიგნით მოთავსებული ყოფილა დარბაზები, სასახლეები, სამოქალაქო და საკულტო დანიშნულების ნაგებობანი. აღსანიშნავია, რომ დაახლოებით დღევანდელი პირველი საშუალო სკოლის და მდინარეს შორის მოქცეულ ტერიტორიაზე მოთავსებული ყოფილა სამი დიდი სასახლე, რომელთაგან ერთი სასადილოდ და სარდაფად ყოფილა გამოყენებული, მეორე – საცხოვრებელ ბინად, ხოლო მესამე – სამეფო სასახლედ. პირველი ორი ნაგებობა ჩვენამდე მოღწეული არ არის, მესამე კი ნაწილობრივ დაცულია. ეს უკანასკნელი დადგმული იყო თაღებით შეკრულ 12 სვეტზე.
შენობას გარშემო უვლიდა ფართო გალერეა. შუაში კი საგანგებოდ ყოფილა მოწყობილი დიდი დარბაზი, რომლის კედლები მოხატული იყო ფრესკებით. დარბაზი წარმოადგენდა მეფის მისაღებ და სასტუმრო ადგილს. იმერეთის მეფეები აქ მართავდნენ ლხინს, საქმიან თათბირებს და მეჯლისებს. შენობა აუგიათ XVII საუკუნის დასაწყისში და იგი თითქმის ორი საუკუნის განმავლობაში ითვლებოდა იმერეთის მეფეთა სასახლედ. მართალია, XIX საუკუნის დასაწყისში შენობა საგრძნობლად გადაკეთდა, მაგრამ მაინც დაცულია ნაგებობის პირველი სართულის პირვანდელი სახე. მას დღემდე შერჩა „ოქროს ჩარდახის“ სახელწოდება.
„ოქროს ჩარდახის“ ახლოს დგას ისტორიული ჭადარი, რომელსიც დღემდეა შემორჩენილი. XVII საუკუნეში ამ ჭადართან მოთავსებული ყოფილა ქვის ტახტი, რომელზედაც იმერეთის მეფეები ისვენებდნენ.