სიღნაღი (კახეთი)
(signagi - kaxeti)
სიღნაღი გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთებზეა გაშენებული, მდებარეობს მაღალი მთის კონცხზე და ალაზნის ველს გადმოჰყურებს. ციხე-ქალაქის აშენება მეფე ერეკლე II-ის სახელს უკავშირადება (1726წ.), მან ძველი ციხის ადგილას ააგო ქალაქი გალავანითურთ. სიღნაღი სამეფო ქალაქი იყო, და კახეთის ერთ-ერთი მხარის, ქიზიყის ცენტრს წარმოადგენდა. მას მოურავი განაგებდა. ქართლ-კახეთის რუსეთის იმპერიასთან შეერთების შემდეგ (1801წ.) სიღნაღი სამაზრო ცენტრი გახდა.
ციხეს 40 ჰექტარამდე ფართობი უჭირავს. იგი ძირითადად რიყის ქვითაა ნაშენი, აქა-იქ აგურია გამოყენებული. მისი გალავანი მთის რელიეფს მიყვება. ყველაზე მაღალი სამხრეთი მხარეა, აქედან გალავანი აღმოსავლეთით და დასავლეთით ქედს მიყვება, ორივე მხრიდან ხევში ეშვება და იქ ერთდება. ციხე-გალავანს მტრის თავდასხმისას მთელი ქიზიყის მოსახლეობის შეფარება შეეძლო. გალავანში 23 კოშკია დატანებული, რომლებსაც მახლობელი სოფლების სახელები ერქვა (ბოდბის, ველისციხის, მირზაანის, შილდის და სხვ.). კოშკების დიდი ნაწილი ორსართულიანია, ნაწილი სამსართულიანი, აღჭურვილი სათოფურებით, ბუხრებით, ნისებითა და საბრძოლო ბანებით. გალავანი ორიარუსიანია. პირველი იარუსი სქელია და ყრუ, მეორე იარუსს საბრძოლო ბილიკი გასდევს, კედლებში სათოფურებია დატანებული. გალავანში ხუთი ჭიშკარი გამოიყოფა, რომლებითაც მაღაროს კარი უშუალოდ ციხეს უკავშირდებოდა.
(signagi - kaxeti)
სიღნაღი გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთებზეა გაშენებული, მდებარეობს მაღალი მთის კონცხზე და ალაზნის ველს გადმოჰყურებს. ციხე-ქალაქის აშენება მეფე ერეკლე II-ის სახელს უკავშირადება (1726წ.), მან ძველი ციხის ადგილას ააგო ქალაქი გალავანითურთ. სიღნაღი სამეფო ქალაქი იყო, და კახეთის ერთ-ერთი მხარის, ქიზიყის ცენტრს წარმოადგენდა. მას მოურავი განაგებდა. ქართლ-კახეთის რუსეთის იმპერიასთან შეერთების შემდეგ (1801წ.) სიღნაღი სამაზრო ცენტრი გახდა.
ციხეს 40 ჰექტარამდე ფართობი უჭირავს. იგი ძირითადად რიყის ქვითაა ნაშენი, აქა-იქ აგურია გამოყენებული. მისი გალავანი მთის რელიეფს მიყვება. ყველაზე მაღალი სამხრეთი მხარეა, აქედან გალავანი აღმოსავლეთით და დასავლეთით ქედს მიყვება, ორივე მხრიდან ხევში ეშვება და იქ ერთდება. ციხე-გალავანს მტრის თავდასხმისას მთელი ქიზიყის მოსახლეობის შეფარება შეეძლო. გალავანში 23 კოშკია დატანებული, რომლებსაც მახლობელი სოფლების სახელები ერქვა (ბოდბის, ველისციხის, მირზაანის, შილდის და სხვ.). კოშკების დიდი ნაწილი ორსართულიანია, ნაწილი სამსართულიანი, აღჭურვილი სათოფურებით, ბუხრებით, ნისებითა და საბრძოლო ბანებით. გალავანი ორიარუსიანია. პირველი იარუსი სქელია და ყრუ, მეორე იარუსს საბრძოლო ბილიკი გასდევს, კედლებში სათოფურებია დატანებული. გალავანში ხუთი ჭიშკარი გამოიყოფა, რომლებითაც მაღაროს კარი უშუალოდ ციხეს უკავშირდებოდა.