ტანაკა

გაზაფხული

***
ათი წელია, მე ვლაპარაკობ
და გაზაფხულის ვარსკვლავები
მისმენენ ჩუმად.

***
როგორ შევნატრი ჩამოცვენილ
ალუბლის ყვავილს. ნეტავ შემეძლოს,
მეც დავმთავრდე ასე ლამაზად.

***
ბორცვზე ანათებს
ალუბალი აყვავებული.
ზარების რეკვა ისმის ტაძრიდან.

***
გადახლართული ტოტებისგან
ათრთოლდა ვერცხლი
გედი მიცურავს.

***
კანოლის მინდვრებს,
ჩრდილაყოლილი,
მიარღვევს ღამის მატარებელი.

ზამთარი

***
ფრენას ანელებს
კვამლის სვეტში
ზამთრის ბეღურა.

***
სვიტერს დავწვდი და...
ოდნავ გაკრთა სუნამოს სუნი,
მას რომ უყვარდა.

***
წითელი ვარდი, დათრთვილული
ასეა კაციც, მარტო,
ოჯახსა და ახლობლებს მოშორებული.

***
ავტომანქანის ფანჯრის მიღმა უცნაურ ცეკვას
მთელი არსებით მისცემიან
თოვლის ფიფქები.

***
ეს შეიძლება?!
კვლავ გიზგიზებს
ზამთრის დაისი.

***
ახალწლის ზღვაზე
რუხ ბინდბუნდში
ფარფატებს ფრანი.

ზაფხული

***
ფლირტია?!
ჰაერს გლიცინიის
ათრთოლებს ღვინო.

***
ზაფხულის ბინდი.
გზატკეცილი
დაბლა დაქანდა.

***
ხელისგულებში მეფშვნება უკვე
ჩამოცვენილი
ხმელი ფოთლები.

***
მოჩანს პლასტმასის მანეკენი
შვილის ოთახში,
შვილი კი არ ჩანს დაბრუნება დააგვიანა.

***
ვუცქერი ქლიავს აყვავებულს
და მისი სუნი
შენს თავს აგონებს ყურის ბიბილოს.

***
სულ ერთი ყლუპი კონიაკი
და მომაგონდა
წვიმიანი, ცივი სეზონი.

***
მწვანე ბალახთან ჩახუტება
სურს
თეთრ ძაღლს ჩემსას.

***
წვიმა და ნისლი.
ძლივს მოჩანს მთაზე
ციხე-სიმაგრის სინათლეები.

შემოდგომა

***
ნაშუადღევი.
ყვითელ ფოთლებს
ირეკლავს ტბორი.

***
უკანასკნელმა ჩაიარა მატარებელმა.
კვლავ გულს აწვრილებს
ჭრიჭინას “ჭრი-ჭრი”.

***
ბრწყინავს
მომღიმარ სახეებზე
მტირალი მთვარე.