ჩემი ოთახი
ყოფა ჩემი მარტოობს
მაღლა ცათა შინა,
მკრთალი მთვარე პატრონობს
ჩემს საოცარ ბინას.
დღეს რა მოაქვს ფარვით
ჩუმ ზარების რიგით?
არ არსებობს არავინ.
როს არ არის იგი!
სხვებში დამალული
ყველა წყენას ვკარგავ,
ტირის ჩემი სული
და ყვავილებს ვკარგავ.
ცის გალურჯდა გზები
და ნათლად ჭვრეტს თვალი:
ჩანან ვარსკვლავები
და.... ჩანს ქარიშხალიც.
ჩემს პირდაპირ იცდის,
ისევ ელის სკამი.
იგი იყო მისი,
ჩვენიც ერთი წამით...
ბაფთებით მოსილი
და ბედის მორჩილი,
მწუხარე ჩემსავით
და... უარყოფილი.
ყოფა ჩემი მარტოობს
მაღლა ცათა შინა,
მკრთალი მთვარე პატრონობს
ჩემს საოცარ ბინას.
დღეს რა მოაქვს ფარვით
ჩუმ ზარების რიგით?
არ არსებობს არავინ.
როს არ არის იგი!
სხვებში დამალული
ყველა წყენას ვკარგავ,
ტირის ჩემი სული
და ყვავილებს ვკარგავ.
ცის გალურჯდა გზები
და ნათლად ჭვრეტს თვალი:
ჩანან ვარსკვლავები
და.... ჩანს ქარიშხალიც.
ჩემს პირდაპირ იცდის,
ისევ ელის სკამი.
იგი იყო მისი,
ჩვენიც ერთი წამით...
ბაფთებით მოსილი
და ბედის მორჩილი,
მწუხარე ჩემსავით
და... უარყოფილი.