* * *
შენ ყოველ კარზე აკაკუნებ
და ზღურბლს ითხოვ ჭრილობებისთვის
შენი ენა არის ლამპა
ტანჯვის ქართა ხსოვნისგან გამოწვდილი
ზოგჯერ
შენი ხელი ეხება მხარს
ჩრდილი რომელიც არ არის შენი დადის
შენს ახლოს.
* * *
მინაზე ანგელოზი აკაკუნებს
მკერდით კაცთა
ჭრილობებს დაატარებს
მელაპარაკება გზასა და წყურვილზე
და მშორდება დაურწყლულებლად
მე ვდგამ სასმისს ფანჯრის რაფაზე
და ლექსს ვუბრუნდები.
* * *
დროის ხელებმა დახურეს ფანჯრები
მოგზაურობის კანტილენი შორეულდება
ცა მოცურავს სიჩუმისკენ
აღარ მესმის შენი გულისცემა
შორს მიწაზე
სადაც თოვლთან ერთად ეშვება ღამე
შენი სითბოს მარცვალი უარყოფს სიკვდილს.
* * *
ნუღარ იმღერებ დედაჩემო
აცადე შენს დარდს დაძინება
დაფნის აკვანში
მშვენიერია განთიადი
ბავშვის დახრილ ქუთუთოებზე
შენ ყოველ კარზე აკაკუნებ
და ზღურბლს ითხოვ ჭრილობებისთვის
შენი ენა არის ლამპა
ტანჯვის ქართა ხსოვნისგან გამოწვდილი
ზოგჯერ
შენი ხელი ეხება მხარს
ჩრდილი რომელიც არ არის შენი დადის
შენს ახლოს.
* * *
მინაზე ანგელოზი აკაკუნებს
მკერდით კაცთა
ჭრილობებს დაატარებს
მელაპარაკება გზასა და წყურვილზე
და მშორდება დაურწყლულებლად
მე ვდგამ სასმისს ფანჯრის რაფაზე
და ლექსს ვუბრუნდები.
* * *
დროის ხელებმა დახურეს ფანჯრები
მოგზაურობის კანტილენი შორეულდება
ცა მოცურავს სიჩუმისკენ
აღარ მესმის შენი გულისცემა
შორს მიწაზე
სადაც თოვლთან ერთად ეშვება ღამე
შენი სითბოს მარცვალი უარყოფს სიკვდილს.
* * *
ნუღარ იმღერებ დედაჩემო
აცადე შენს დარდს დაძინება
დაფნის აკვანში
მშვენიერია განთიადი
ბავშვის დახრილ ქუთუთოებზე