შექსპირი უილიამ - სონეტი LXXX
თარგმანი - ელერდაშვილი ალექსანდრე
sheqspir wiliam targmani elerdashvili aleqsandre
ო, რა ძნელია შენზე ფიქრი და ლექსის წერა,
როცა მესმის, რომ შენი ქება სხვას დაუკვეთეს;
ენა მებმება, აღარც ჩემი უნარის მჯერა,
თუ შენ მეხოტბედ სხვას დაეძებ, ჩემზედ უკეთესს.
თუმც შენი სული, როგორც სივრცე ოკეანისა,
მოფენილია ხომალდების თეთრი აფრებით,
იქ გამოვჩნდებით მეც და აფრაც ჩემი ნავისა
და ზურგის ქარებს ჩვენც ჯიუტად ჩავუსაფრდებით.
იმედი მაინც შემაშველე, ზღვამ თუ გამწირა,
სხვა ალბათ ძლიერ ხომალდს ანდობს თავის იმედებს,
სხვას თუ ცხოვრებამ სიამაყე გაუნაწილა,
ჩემთვის დაღუპვის მოლოდინს და ფიქრებს იმეტებს.
სხვას ბედი სწყალობს, მე კი მარტო ვრჩები სრულიად,
რაც თურმე ჩვენი სიყვარულის დასასრულია.
თარგმანი - ელერდაშვილი ალექსანდრე
sheqspir wiliam targmani elerdashvili aleqsandre
ო, რა ძნელია შენზე ფიქრი და ლექსის წერა,
როცა მესმის, რომ შენი ქება სხვას დაუკვეთეს;
ენა მებმება, აღარც ჩემი უნარის მჯერა,
თუ შენ მეხოტბედ სხვას დაეძებ, ჩემზედ უკეთესს.
თუმც შენი სული, როგორც სივრცე ოკეანისა,
მოფენილია ხომალდების თეთრი აფრებით,
იქ გამოვჩნდებით მეც და აფრაც ჩემი ნავისა
და ზურგის ქარებს ჩვენც ჯიუტად ჩავუსაფრდებით.
იმედი მაინც შემაშველე, ზღვამ თუ გამწირა,
სხვა ალბათ ძლიერ ხომალდს ანდობს თავის იმედებს,
სხვას თუ ცხოვრებამ სიამაყე გაუნაწილა,
ჩემთვის დაღუპვის მოლოდინს და ფიქრებს იმეტებს.
სხვას ბედი სწყალობს, მე კი მარტო ვრჩები სრულიად,
რაც თურმე ჩვენი სიყვარულის დასასრულია.