შექსპირი უილიამ - სონეტი LXVII
თარგმანი - ელერდაშვილი ალექსანდრე
sheqspir wiliam targmani elerdashvili aleqsandre
ჰოი, საწუთროვ, შენს მანკიერ ზნეს და ზეობას,
ნეტავ რად ანდო ჩემმა სატრფომ თვისი არსება?
ან ცოდვამ რატომ დაიმოყვრა მისი ზნეობა,
განა მის გვერდით ცოდვა-ბრალი მადლს ემსგავსება?!
ცოცხალთან ყოფნა სიკვდილს როგორ შემატებს სახელს,
ბუნებრივს როგორ მოხატავენ ყალბი ფერებით?
განა სიტურფე ვარდის ჩრდილით შეიმკობს სახეს,
თუ ნამდვილ ვარდებს თავად ჩრდილავს მშვენიერებით?
გამათხოვრებულ წუთისოფელს ნეტავ ბუნებამ
რად მოუვლინა ჩემი სატრფო, როგორც ნუგეში?
ალბათ, სწადია იმ სიმდიდრის კვლავ დაბრუნება,
რაც გაიფლანგა ამ უზნეო საუკუნეში.
მე ვისაც ვეტრფი, დროსაც სატრფოდ იგი უნახავს,
ყველა სიკეთე რადგან მასში შემოუნახავს.
თარგმანი - ელერდაშვილი ალექსანდრე
sheqspir wiliam targmani elerdashvili aleqsandre
ჰოი, საწუთროვ, შენს მანკიერ ზნეს და ზეობას,
ნეტავ რად ანდო ჩემმა სატრფომ თვისი არსება?
ან ცოდვამ რატომ დაიმოყვრა მისი ზნეობა,
განა მის გვერდით ცოდვა-ბრალი მადლს ემსგავსება?!
ცოცხალთან ყოფნა სიკვდილს როგორ შემატებს სახელს,
ბუნებრივს როგორ მოხატავენ ყალბი ფერებით?
განა სიტურფე ვარდის ჩრდილით შეიმკობს სახეს,
თუ ნამდვილ ვარდებს თავად ჩრდილავს მშვენიერებით?
გამათხოვრებულ წუთისოფელს ნეტავ ბუნებამ
რად მოუვლინა ჩემი სატრფო, როგორც ნუგეში?
ალბათ, სწადია იმ სიმდიდრის კვლავ დაბრუნება,
რაც გაიფლანგა ამ უზნეო საუკუნეში.
მე ვისაც ვეტრფი, დროსაც სატრფოდ იგი უნახავს,
ყველა სიკეთე რადგან მასში შემოუნახავს.