ახლა გავახილე მე თურმე თვალები,
მწარე რეალობა თვალწინ,რომ დამიდგა
მხოლოდ ახლა მივხვდი,როგორ მენატრები.
ასე თუ მტკიოდი,რატომ არ ვიცოდი?
რატომ ვერ ვიგრძენი მე ეს სიმარტოვე?
განა ბევრს ვითხოვდი შორს,რომ მიდიოდი?
მხოლოდ სიახლოვეს,მაგრამ მიმატოვე.
ყველა წუთი მახსოვს ერთად ნატარები,
ყველა გაღიმება ახლაც მახსენდება,
სიმდიდრე ყოფილა თურმე ის წუთები,
გული უგუნური მხოლოდ ახლა ხვდება.
მე შენს სიყვარულში მარტოდ დარჩენილი,
მხოლოდ უფალია ახლა ჩემთან ახლოს,
სანთლის სიწმინდე და სითბო თუ მიშველის,
დაე მისი ცრემლიც ამ ხელებმა ათბოს.
/ონისე ოდიკაძე/
ყველა გაღიმება ახლაც მახსენდება,
სიმდიდრე ყოფილა თურმე ის წუთები,
გული უგუნური მხოლოდ ახლა ხვდება.
მე შენს სიყვარულში მარტოდ დარჩენილი,
მხოლოდ უფალია ახლა ჩემთან ახლოს,
სანთლის სიწმინდე და სითბო თუ მიშველის,
დაე მისი ცრემლიც ამ ხელებმა ათბოს.
/ონისე ოდიკაძე/