მე მინდა ვწერო ლექსები მუდამ, თუნდაც მუზებმა ზურგი მაქციონ.... არ მინდა რითმა და თოვლის გუნდა, მინდა ლექსები...

მინდა მოგიძღვნა ლექსების კონა, ჩემი ლექსები ფიქრების წონა... ლექსები ჩემი,წაკითხვა შენი... ლოდინი ჩემი და...

იცით, რა მინდა? სიყვარული მინდა მაწვიმდეს! მიმტროს ამინდმა, გალუმპული სული აწივლდეს, Megobrebs manana...

შენი თვალების ხილვა მწყურია, თმის სურნელებით მათრობდე მინდა... ჩემში უშენოდ ფიქრიც ნულია, მინდა მიქსოვდე...

ნიავი შენზე მესაუბრება, ცდილობს გამანდოს შენი ფიქრები, შენი ღიმილიც კვლავ დაბრუნდება, მე ისევ ისე მშვიდათ...

მთებს დაეფინა ნისლები, შემოვრჩი კლდეებს გაუვალს.. კვლავ მომეძალა ფიქრები, ამ ფიქრებს ვერსად წაუვალ......

ეფინებოდა ფოთლები ქუჩებს! მეც ამ ქუჩებში დავიდე ბინა... ისევ ვნატრობდი შენს ლამაზ ტუჩებს, და მოდიოდა...

ვიცი არასდროს არ მომიკითხავ! და არც არასდროს არ მაპატიებ, მე გითვლი მუდამ გულში მოკითხვას, მე უშენობით მუდამ...

წლებმა შენიღბეს უცხო განცდები, უფერულდება სამყაროც თითქოს.. ჩამოეშვება ალბათ ფარდებიც, როცა უფალი თავისთან...

ნუ მკითხავ რატომ გიწერდი ლექსებს, ნურც იმას მკითხავ რა იყო არსი... მე არ ვამკვიდრებ გრძნობაში წესებს, და არც...