ისევ ეცვლება ფერი მსოფლიოს, მცენარე ჰკარგავს თავის მეობას, აქეთ ბალახი იქეთ ფრინველნი და იმართება დიდი...

– გზა შენამდე – შენს ფიქრებში ამრევია გზა და კვალი, შენთან ყოფნა ჩემთვის ახლა სალბუნია, დავალ ქარში ჩავუყვები...

* * *...

არც ღამე იყო, ისეთი თეთრი, მე რომ მიყვარდა ხელით შეხება,...

* * *...

– საბრალო გოგო – რკინის მოაჯირს მომდგარი გოგო, საკუთარ წარსულს ისევ ნანობდა, ცრემლებით თვალში უფერულ სახეს,...

შემზარდა, ო, როგორ შემზარდა ცხოვრება უკეთურ ცხოვრების.. იქნებ და შენ ჩემი მოგწყინდა ლოყა და ბაგე და ეს გული......

მე როს მეგონა, მომიძღვნიდა სისხლისფერ ვარდებს და დაბრუნებით შემიხორცებს გულში იარას, თურმე, ღამეებს სხვისი...

რას მალავს უღრანი ტყე...

ოცდაათი წელი გადის თენდება თუ ღამდება და მას მერე, ჩვენს ედემში გაზაფხული მთავრდება, როს ცხრა აპრილს...