ანანურიდან მოგდევ ნისლივით, რომ აგიბნიო გზები სავალი, ხარ გავარდნილი, როგორც ისარი, და დაკარგული უცხო სამარე....

მას შემდეგ რაც სკამზე დამჯდარს ფეხი ძირს მიდგას, და ხელთათმანებს აღარ ვატარებ მობმულს ქურთუკზე. მას შემდეგ...

გაზაფხულის წვიმა მინდა მე აპრილის თქეში გვირილის და მზის შეხვედრა ატმის სამყოფელში . შენს ნაწნავში ბზის...

სევდის ზვავით დაიფარა გულის ფსკერი ეს ზამთარი თვალგახელილ კოცნას ჰგავდა. მოსაყოლიც არ დაგროვდა არაფერი ......

დღემდე რაც ვხარჯე - საკმარისია რაც მოგაკელი შენ ერთს განცდები, თუმცა არც იცი... არც მიბრაზდები... ან იქნებ...

ლამპიონები თითებს უთბობს ორთქლით ნოემბერს და შემოდგომა ზამთარს უთმობს წვიმას, ქოლგასაც რადგანაც აწმყო უკვე...

ტუჩებდაცვარულ თბილისზე ცრემლად დაგორდა დილის მზე... დილის მზე ცაზე ვარსკვლავებს, მტკვარზე თოლიებს...

ამოვიღე მკერდიდან და უკან არ ჩამეტია... მოვატარე ზეცა, ანუ ქვეცის ზედა სართული.... ჩემს გულს ჩემზე გაცილებით...

ბათუმი არის წვიმის აფიშა, და ღმერთის გულის ფეთქვა, მკაფიო ლექსამდე სველი ვზივარ კაფეში, ფინჯანი ყავის...

ერთი ხელით ცოტნე ვზარდეთ, მეორეთი ბაღვაში. ერთ ხელს ომში ვიყენებდით, თოხნასა და ბარვაში მეორეთი ძმას...