დრო თავისი გზით წავიდა ისევ, დატოვა ხსოვნა დღისა და ღამის... მეც გავიზარდე და მერე ვიგრძენ შეშფოთებული...

იმ ღამეს მაინც...შენს შავ თვალებში ხტოდნენ ჭინკები და ვარსკვლავები. მე ლაფში ჩამრჩა ჩემი კამეჩი და შენი ეზოს...

თოვლი მოვიდა, მარინა, თოვლი. არც ისე მკაცრი ყოფილა ღმერთი. დედოფალივით სუფთას და მოვლილს, ჩემთვის აგზავნის და...

ესკიზი კაცი არ დარჩა ამბის მომყოლი... მზეზე ბრჭყვიალებს მდინარის ზურგი, და ჩემი სისხლით გავსებულ თუნგებს...

ვუძღვნი დედას მომეცი ნება, შენს ყორეზე მოვითქვა სული, შენი ლეღვის ხე მოვჩრდილო და შენს წყაროში ჩავყო ფეხები,...

ბოლოს და ბოლოს გისრულებ თხოვნას : გიგზავნი წერილს . გამომწვარია გულის ღუმელში და ნახშირივით წმინდაა იგი ....

თენდება, მაგრამ ჯერ ისევ ბნელა, საგნებიც ისევ უძრავად დგანან, ბნელში საათის ისარი ელავს, როგორც მკვლელობის...

გალაქტიონ ტაბიძის ხსოვნას დღესაც გრძელდება დღესაც ასეა ქარი, სიჩუმე, და ფოთოლცვენა.. და მე ვგრძნობ როგორ...

უკვე ყველანი ვუცდიდით ზამთარს: ფოთლები გაქრნენ, ხოლო ჩიტებმა კვლავ გადალახეს მისჯილი ცხრა მთა, ბუნების გულის...

1 დათვი მუცელს იფხანს თათით, დილიდანვე უცდის სადილს. “რა თქმა უნდა, ტყეში ჯობდა, წაბლიც მქონდა, otar chiladze...