იოლია, ბედნიერმა ანუგეშოს უბედური.
ვისაც შურით არავინ ხედავს, არც აქვს ბედი შესაშური.
ბრძენი ის არის ვინც იცის – საჭირო, ბევრი კი არა.
თუ ძალა და სამართალი შეკავშირდა რა იქნება
ამა ქვეყნად ამ კავშირზე დიადი და უძლეველი?
ვლოცულობ, იყოს ყველგან თანხმობა
რომ სიყვარული და სიძულვილი
მოქალაქეთა იყოს საერთო.
ეს ხომ ტირანთა, მტარვალთა სენია მარადიული,
რომ თავის სანდო მეგობარს შეხედოს უნდო ეჭვითა.