ნოდარ დუმბაძე - ღამით თბილისში

nodar dumbadze gamit tbilisshi dumbadze nodar leqsi leqsebi poezia
თბილისში ღამით ვინ სეირნობს, პოეტის გარდა,
სხვას ლექსისათვის ღამის თევა არ მოუნდება.
შევდგები ხიდზე,
ქუდს მოვიხდი,
ჩავხედავ მტკვარს და...
ზეცა გულაღმა ამობრუნდება.
მერე გავყვები...
ვივლი, მანამ არ დავიღლები,
მტკვარი მეტეხთან აჰყოლია ჯებირს ყელამდე,
სახლის კედლებზე მიყრდნობილან ჭადრის ჩრდილები
და ასე სძინავთ გათენებამდე...
სძინავთ?
იძინონ,
ხელს არ ვუშლი ძილში სრულებით,
დავდივარ ფრთხილად,
აი, ჩრდილსაც გადავალაჯე,
დავხეტიალობ,
თბილისს ლექსებს ვედუდუნები
და ვაეჭვებ ღამის დარაჯებს.
მერე თენდება...
თმებს მიწეწავს სუნთქვა დილისა,
კახეთის მხრიდან მატარებლის კივილი მესმის...
ო, როგორ მინდა,
როგორ მინდა, ჩემო თბილისო,
ჩვენს სიყვარულზე დავწერო ლექსი.