ნოდარ დუმბაძე - ვუძღვნი ახალგაზრდა პოეტებს

nodar dumbadze vudzgvni axalgazrda poetebs dumbadze nodar leqsebi leqsebis krebuli poezia
მტარვალზე ღვარად მომსკდარი გესლი
გულსაც სწვავდა და კუპრის ღამესაც,
შრაპნელის ალზე ნაწერი ლექსი
მტერს მახვილივით მკერდზე დაეცა.
ლექსს გამარჯვება ერქვა სახელად,
რისხვა გრიგალმა როგორ ალაგმოს,
შენი ლექსები მახვილთან ერთად
იყო ტყვია და იყო მალამო.
როცა სიცოცხლის ლაზათი გესმის,
როცა სიცოცხლის იცი გაგება,
სისხლით ნაწერი პატარა ლექსიც
გმირის სულივით არ იკარგება.
როდესაც ეძებ სიკვდილს იმისთვის
მამული იყოს დღეგრძელ მარადის,
როდესაც ქართველს დროშად მიგიძღვის
ბრძოლა კრწანისის, ბრძოლა მარაბდის,
როდესაც გესმის სიცოცხლის ძალა,
მუდამ ჭაბუკობ და არ ბერდები,
მოდი, სცადე და ნუ ასწევ კალამს,
მოდი, სცადე და ნუ ამღერდები.
ლამაზ სიცოცხლეს როცა უყურებ
რა უბრალოა და რა რთულია,
შენ კი არადა, ლექსი დუდუნებს
გული ზღვა არის, ზღვა კი გულია.
როდესაც გესმის სიცოცხლის ძალა,
მუდამ ჭაბუკობ და არ ბერდები,
მოდი, სცადე და ნუ ასწევ კალამს,
მოდი, ზღვასავით ნუ ამღერდები.
ოღონდ იმღერე, იმღერე ისე,
იყო ბობოქარ ზღვაზე ხმიერი,
იმღერე, ისე დაათბე მზისებრ,
წყალში ქვაც გათბეს შენი სიმღერით.
იმღერე ისე, ზეცამაც იგრძნოს,
ხმამ ამოხეთქოს გულის ფიცარი
და შენთვის შენი ლექსები იყოს
ყველაზე წმინდა დასაფიცარი.