ამური და ჰიმენე მოქიშპენი არიან,
ერთი ხელის მძებნელი, ერთი გულის ქველისა –
მაგრამ გახლავთ სამეფო იშვიათი ძალიან
რომ შიგ ერთად მოთავსდეს გულიცა და ხელიცა.
თუ ჭორიკანამ გალესოს ენა,
არ მოგეშხამოს გული და სმენა,
ქვეყნად არსებობს წესი და რიგი –
უვარგის ხილზე არ ჯდება ბზიკი.
დაეცემა ქვეყანაზე ხარისხი და გემოვნება,
თუ ვისწავლეთ მხოლოდ თავის დაფასების ხელოვნება!
ლაჟვარდ სივრცეში არწივი დაჰქრის,
მუდო სოროდან ქოქოლას აყრის,
„თავს რომ გვაწონებ ღონით და ძალით,
დასვრილი გაქვსო ბუმბული ცალი!“
მაგრამ ვინ ხედავს, რა იცის მუდომ,
რომ არის თვითონ დასვრილი მუდამ!