გადაუფრინა ბებერმა ლანდმა ჩემს აშლილ ფაფარს
და სიჩქარეში ფრთები გამოსდო ზარებს,
ქალაქი ღამით შემოიქარგავს თოვლიან ფარჩას,
სველი გრძნობების სულში ფერხულმა შემაზანზარეს!
მინაზე კაწრავს თითქმის გახრწნილი ბრჭყალი წარსულის,
თეთრია ღამე და შენზე ახლო ზამთრის ცისკარი,
ნამუსახდილი მოგონება თრთის სულ-ფერწასული,
სისხლიან თვალებს არ ეკარება თურმე სიზმარი...
გადაუფრინა ბებერმა ლანდმა ჩემს დახრილ თავს და
გზაში მოწყვიტა ზარებს თოკები,
რომ სახრჩობელა ჩამოუწნას მხცოვან სიყვარულს
და საზვერეში გამოქვითოს ჩვენი ცოდვები!..
გადაუფრინეს ლანდებმა უკვე ხელებჩაფსკვნილმა
და არ აკრთობდათ თოვდა თუ, თვლემდა წუხელ მთაწმინდა...
და სიჩქარეში ფრთები გამოსდო ზარებს,
ქალაქი ღამით შემოიქარგავს თოვლიან ფარჩას,
სველი გრძნობების სულში ფერხულმა შემაზანზარეს!
მინაზე კაწრავს თითქმის გახრწნილი ბრჭყალი წარსულის,
თეთრია ღამე და შენზე ახლო ზამთრის ცისკარი,
ნამუსახდილი მოგონება თრთის სულ-ფერწასული,
სისხლიან თვალებს არ ეკარება თურმე სიზმარი...
გადაუფრინა ბებერმა ლანდმა ჩემს დახრილ თავს და
გზაში მოწყვიტა ზარებს თოკები,
რომ სახრჩობელა ჩამოუწნას მხცოვან სიყვარულს
და საზვერეში გამოქვითოს ჩვენი ცოდვები!..
გადაუფრინეს ლანდებმა უკვე ხელებჩაფსკვნილმა
და არ აკრთობდათ თოვდა თუ, თვლემდა წუხელ მთაწმინდა...