ისევ და ისევ!

ისევ დავხატე ლამაზ ფერებში ჩემი სამყარო
სხვა გზა არ მქონდა უფერობამ უკვე დამძლია
ისევ ვიცეკვე ეშმაკებთან გაღმა ნაპირზე
თამბაქოს კვამლში უსუსურად კვლავ ჩავიფერფლე
ისევ დავლიე დასალევი დიდი სასმისით
ისევ ვარწყიე ამ სამყაროს ცვრიან მდელოზე
ისევ ვიტირე და ცრემლით მორწყე მღვრიე უდაბნო
ისევ ვიგრძენი ადამიანთა უსუსურება
ისევ დავკარგე ჩემი თავის გზა და მეგზური
ისევ დავტოვე ეს სამყარო ჩემი ფიქრებით
ისევ წავედი და ისევ მოვალ ამას გპირდებით
ისევ ვტირივარ და ამ ტირილს არც კი ვამართლებ
ისევ სტრიქონი, ისევ ლექსები ისევ მკითხველი
ისევ შენახარ და ისევ მე და ცაზე სხივები
ისევ და ისევ ერთფეროვნება მღლის და ვიღლები!!

ირაკლი რიჟამაძე!