იოსებ დავითაშვილი - თამარ დედოფლის ლექსი

საქართველოს დედოფალი,
დედა-ქართლისა _ თამარი,
სიმშვენიერით მოსილი,
ამომავალი მზის დარი.
დავით სოსლანის მეუღლე,
რომელს უმშვენა მან მხარი,
დიდუბეში იქორწილა,
სადაც რომ საყდარი არი.
ნადიმობა გაუმართა,
მოიწვია თავის ჯარი;
ასი სული ცხვარი დაკლა
და ორასი ნიშა ხარი.
ლურჯი სუფრა გაუშალა,
იქნებოდა ასი მხარი,
ქვრივ-ობლებსა უწყალობა
ოქრო, ვერცხლი დიდი ძალი.
სიმშვენიერით მოსილი,
დედა-ქართლისა _ თამარი,
საქართველოს დაეკარგა
ოქროს ქსოვილი ქამარი.
სიბრძნით, სიუხვით ქებული,
დილის ცისკარის სადარი!
ის მნათობი-ქვეყნიერი,
მკვდარიც ვერ ვპოვეთ, სად არი!

(1877 წ.)