შენში ვეძებდი ოქრის საბადოს,
ოცნებავ და თვალის ჩინო,
ლექსის შთაგონების წყაროვ,
მათრობელავ როგორც ღვინო.
შენ მახარე,შენ მაშენე,
ხან მამღერე,ხან მატირე,
თან მიწამლე სიყვარულით,
სიკვდილი,რომ დავაპირე.
ახლა ნათელ შარას მივსდევ,
ტრფობის ცეცხლით აღგზნებული,
ეს ცხოვრება შენით მიყვარს,
კარგიც, გაპარტახებულიც.
კვლავ ოცნება მეცხრე ცაზე,
ისევ ვნება,ისევ ჟინი,
ისევ შენი ტრფობა მდაგავს,
ვით ავთანდილს თინათინი.
ოცნებავ და თვალის ჩინო,
ლექსის შთაგონების წყაროვ,
მათრობელავ როგორც ღვინო.
შენ მახარე,შენ მაშენე,
ხან მამღერე,ხან მატირე,
თან მიწამლე სიყვარულით,
სიკვდილი,რომ დავაპირე.
ახლა ნათელ შარას მივსდევ,
ტრფობის ცეცხლით აღგზნებული,
ეს ცხოვრება შენით მიყვარს,
კარგიც, გაპარტახებულიც.
კვლავ ოცნება მეცხრე ცაზე,
ისევ ვნება,ისევ ჟინი,
ისევ შენი ტრფობა მდაგავს,
ვით ავთანდილს თინათინი.
ენვერ სალაყაია