გაურკვეველი ნიშნულისკენ
მიიწევს კიბე,
არსება ჩვენი საფეხურებს
მიჰყვება ზევით,
ამ უსასრულო ზეასვლაში
არა სჩანს კიდე,
და მაინც ვილტვით დაქანცულნი
ჭაპანის წევით.
თვითეულ ჩვენგანს ბედისწერის
აქვს საფეხური,
ის კი არ ვიცით, რა სიმაღლეს
უდგას თავდებად,
სიცოცხლე თუნდა, იყოს ტკბილი,
თუნდ _ უკეთური,
სადღაც იწყება და ასევე
სადღაც მთავრდება.
იმედით ვცოცხლობთ, რომ ადგილი
ჩვენი ცაშია,
ერთხელ ჩატყდება საფეხური
თუნდაც, მეფური,
ყველა სულდგმული დღენიადაგ
იმის ცდაშია
რაც შეიძლება, მაღლა იყოს
ის საფეხური