ენვერ სალაყაია - დემონს ისარი ვესროლე ...

დემონს ისარი ვესროლე
და ფრთა მოვტეხე ალალად,
მაგრამ მეც ტყვია მესროლა
ქალწულმა თვალებმაყვალამ.
გულით ნასროლი გულს მოხვდა,
ჩამემსხვრა გულის ფიცარი.
დემონს ავხედე მოკვდავმა,
ფრთას შერჩენოდა ისარი.
სისხლი წვეთავდა საბრალოს
ცრემლი ზღვად ჩამოსდიოდა.
მე მკლავდა ჩემი იარა
და ახლა მისიც მტკიოდა.
ჩემი ყოფა რა გაიგო-
-დემონი ჩემთან მოვიდა,
თავის იარის სანაცვლოდ
ის ჩემს ნატყვიარს ჰკოცნიდა.
ვუთხარი:-წადი,მომეშვი,
სიკვდილთან მარტო დამტოვე,
მე მისთვის მიჯობს სიკვდილი,
ვიდრე რომ შენთვის გავცოცხლდე.
მერე კი მოყმე ღიმილით
უმზერდა მიქელ გაბრიელს,
ისე,ეს როგორც შეჰფერის
თავის განგებით მადლიერს