ენვერ სალაყაია - ისევ გიტარას ვუკრავ ...

ისევ გიტარას ვუკრავ,ბინდია,
სიმებს აცრემლებს ვნება გრძნეული,
რა საამოა სევდაც კაცისა,
გულიდან ლექსად ამოფრქვეული.
ვარდ-ყვავილები ცრემლით დავნამე,
რომ დამიტყვევეს მთვარე ღრუბლებმა,
ერთის ბორკილი ყოფილა თურმე,
მეორე ძალის თავისუფლება.
ჩემს ბავშვობაში,ეჰ,ღმერთო ჩემო,
რად ვატყვევებდი საწყალ ჩიტუნებს,
ალბათ სამყარო ყოვლის მშობელი
ზოგჯერ რომ მბორკავს, ვალებს მიბრუნებს.
ისევ გიტარას ვუკრავ,ბინდია,
სიმებს აცრემლებს ვნება გრძნეული,
რა საამოა,სევდა კაცისა
გულიდან ლექსად ამოფრქვეული