მზე ყვავილებში იცხრობს ბაგეებს,
კოცნის სიამით თრთიან ფურცლები,
თვალაუხელო,ვარდის კოკრებო,
ნეტავ თქვენ როდის გაიფურჩქნებით?
მაგრამ თქვენს ფოთლებს მე ვერ ვიხილავ,
როგორ დააცხრობს სხივი ბაგეებს,
საფლავის ლოდსაც თავის წესი აქვს :
ზედ არვის აღარ ამოახედებს.
ამიტომ მოდით,უთუოდ მოდით,
საფლავზე ბალახს ცრემლი ანამეთ,
ცხელი ტერფებით დაჰკოცნეთ მიწა,
ზაფხულის ნექტრით ისევ მაწამეთ.
თქვენით და ლექსით ვიბრძოდი ქვეყნად,
ისე,უბრალოდ არ მიბრძოლია,
ვიღა ჩაჰყვება ცხედარს საფლავში,
თუ შვილზე ფიქრი არ ჩაჰყოლია.
იქაც გამთანგავს თქვენზე ტკივილი,
თქვენზე ზრუნვა და თქვენზე დარდები,
რადგან ქვეყანა ბრძოლის ველია,
უქმად თქვენც ნუღარ დაიხარჯებით.
მზე ყვავილებში იცხრობს ბაგეებს,
კოცნის სიამით თრთიან ფურცლები,
თვალაუხელო ვარდის კოკრებო,
ნეტავ თქვენ როდის გაიფურჩქნებით
კოცნის სიამით თრთიან ფურცლები,
თვალაუხელო,ვარდის კოკრებო,
ნეტავ თქვენ როდის გაიფურჩქნებით?
მაგრამ თქვენს ფოთლებს მე ვერ ვიხილავ,
როგორ დააცხრობს სხივი ბაგეებს,
საფლავის ლოდსაც თავის წესი აქვს :
ზედ არვის აღარ ამოახედებს.
ამიტომ მოდით,უთუოდ მოდით,
საფლავზე ბალახს ცრემლი ანამეთ,
ცხელი ტერფებით დაჰკოცნეთ მიწა,
ზაფხულის ნექტრით ისევ მაწამეთ.
თქვენით და ლექსით ვიბრძოდი ქვეყნად,
ისე,უბრალოდ არ მიბრძოლია,
ვიღა ჩაჰყვება ცხედარს საფლავში,
თუ შვილზე ფიქრი არ ჩაჰყოლია.
იქაც გამთანგავს თქვენზე ტკივილი,
თქვენზე ზრუნვა და თქვენზე დარდები,
რადგან ქვეყანა ბრძოლის ველია,
უქმად თქვენც ნუღარ დაიხარჯებით.
მზე ყვავილებში იცხრობს ბაგეებს,
კოცნის სიამით თრთიან ფურცლები,
თვალაუხელო ვარდის კოკრებო,
ნეტავ თქვენ როდის გაიფურჩქნებით