სულიერი მდელო - სიბრძნე

ნუ იქნები ორენოვანი, რომ სხვაგვარად წარმოჩნდებოდე სიტყვით და სხვაგვარად – სინდისით, რადგან ამგვარ ვინმეს წყევლის ქვეშ დაადგენს წერილი

ვინც სინდისს თვალს ვერ უსწორებს (ე.ი. ვინც სინდისის ჭვრეტაში მტკიცე ვერ არის), ვერც სხეულებრივ სიძნელეებს დაითმენს კეთილმსახურების გამო.

ღატაკია ის მსაჯული, რომელიც ენითა და კალმით განსჯის ადამიანებს, თვითონ კი განუწყვეტლივ მხილებული და განსჯილია საკუთარი სინდისისგან.

სათნოებათა დასაბამი არის შიში ღმრთისა. გეშინოდეს ღმრთისა, გწყუროდეს ღმერთი და ყველას ისე მოექეცი, როგორც სუფთა სინდისი გიკარნახებს

უმჯობესია, სხეულის ათასი მორთულობა დაკარგო, ვიდრე ყოვლისმხილველის წინაშე სულისა და სინდისის თუნდაც უმცირესი ლაქით წარსდგე.