გურჯის ფიქრები

მზე ჩაესვენა ფერეიდანში,ღამეა მშვიდი

ძველ ქართველობას იხსენებდა მოხუცი გურჯი.

თეთრი წვერები დაუნამა ნელნელა ცრემლმა

და მისი სახე სევდიანი გამხდარა ლურჯი.



საქართველო ხომ ჰერეთიდან იწყება ახლაც

საქართველო ხომ ჰერეთია დღესაც და ხვალაც,

და თქვენ ჰერებო საქართველოს დიდო შვილებო

არ დაივიწყოთ წინაპრები არც დღეს და არც ხვალ.



იდგა მოხუცი და ლოყებზე ცრემლი დიოდა

ხმას ვერ იღებდა,გული მისი აღარ ფეთქავდა,

მაღლა უფლისკენ აღეპყრო ორთავე ხელი

და მის თვალებში მხოლოდ სამშობლოს სიყვარული ელავდა .



მერე რაა რომ ბედმა შავმა საქართველოს ჩამოგაშორა

მერე რაა რომ ბედმა შავმა დღეს ჩვენ გაგვყარა,

დადგება დრო და უფლის ნებით ვიქნებით ერთად

და გვეყვარება ჩვენ ერთურთი ყველაზე მეტად.!