ეძღვნება საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ლექტორის,
ბატონ შალვა პურიჭამიაშვილის, ხსოვნას.
კაცი იყავ კაცური,
გული გაონდა ქართული
მშობელმიწას ეხვეოდი ზედ.
ვაზი შენი დარგული,
ვაჟი შენი დასმული,
ამ ქვეყანას ამშვენებენ დღეს.
დაიბადე მშრომელი,
სახელისა მშოვნელი,
ყველაფერი ჩვენს გულებში დევს.
კაცი იყავ კაცური,
ჯანი გქონდა საშური,
მეგობრებს რომ ევლებოდი ზედ.
მაგრამ დროთა დინებამ,
შენი თავიც ინება,
ვალად დაგვრჩა გახსენების დღე.
წარსულიდან მომავალს,
დაღმავლიდან აღმავალს,
შენს სიყვარულს ვუანდერძე მე.
ავთანდილ ბაგაური
ბატონ შალვა პურიჭამიაშვილის, ხსოვნას.
კაცი იყავ კაცური,
გული გაონდა ქართული
მშობელმიწას ეხვეოდი ზედ.
ვაზი შენი დარგული,
ვაჟი შენი დასმული,
ამ ქვეყანას ამშვენებენ დღეს.
დაიბადე მშრომელი,
სახელისა მშოვნელი,
ყველაფერი ჩვენს გულებში დევს.
კაცი იყავ კაცური,
ჯანი გქონდა საშური,
მეგობრებს რომ ევლებოდი ზედ.
მაგრამ დროთა დინებამ,
შენი თავიც ინება,
ვალად დაგვრჩა გახსენების დღე.
წარსულიდან მომავალს,
დაღმავლიდან აღმავალს,
შენს სიყვარულს ვუანდერძე მე.
ავთანდილ ბაგაური