მამას ლურჯი პერანგი წითლად გავაფერადე
აღარაა ლურჯი, გადამიგდეს ფუნჯი.
გამიჯავრდა დედა: ამდენს როგორ ბედავ,
გაგიჟდება მამა, რა გარეცხავს ამას.
დამემუქრა დეიდა: - ხმას არ გაგცემ დღეიდან!
ბუზღუნებდა მამიდა: - ბავშვი სულ თავს გავიდა.
ბებო პერანგს უცქერის: გაგვითავდა ფურცლები?
არ უჯერებს თვალებს (რა მზერა აქვთ ქალებს)?
შემოვიდა მამიკო, იცით როგორ გამიგო?..
არ მომწონდა მაინც ეს პერანგი ლურჯი.
მოგვაწოდეთ ქილა, დაგვიბრუნეთ ფუნჯი.
გავაგრძელეთ ღებვა, წინსაფქრი მება,
და პალიტრით ხელში, ვღიღინებდით ხმებში.
გადაიცვა მამამ შეღებილი ზედა.
ერთი ჭკუის ხართო! – იცინოდა დედა.
***
ფისუნია კატა, მაგიდაზე ახტა
ვაზა არა, ლარნაკი გატეხა და ჩახტა.
ცოტა წაეთამაშა, შემოატყდა მგონი,
სასდილო ოთახს გაუფუჭა ფონი.
დაამსხვრია დოქი, მიაყოლა ყანწი
ვერ გაიგო, როგორ?(რაღა დროის აწი),
ცოდოაო ბებო, ამ კატისთვის ნუ ღლით
დაიჭირეს ფისო ხულიგნობის მუხლით.
***
ფიფქმა ბევრი იარა, ცხრა ცა გამოიარა,
მიწასთან რომ მივიდა თეთრად ააბრდღვიალა.
თოვლში მურა გავუშვი, არც კი გახარებია
უჰ, რამდენი მოსულა, ცუდად გახდა ბებია.
მე კი ველოდებოდი როდის ჩამოვიდოდა,
დღეს იმხელა გამხდარა სულ აქ იყო ვითომდა.
ციგა, თოვლის ბაბუა, გუნდაობა მაგარი,
გართობა და თამაში, ყველაფერი აქ არი.
ბურანებით სრიალი, ციგის მთამდე მიყვანა...
თოვლის ბაბუს ბურთი ვთხოვე თოვლი ჩამომიყვანა.
***
იყო ერთი ბავშვი ნინო, მოუტანეს პიანინო,
არ იცოდა რა ექნა: ემღერა თუ დაეკრა?
დააწვება კლავიშებს პაწაწინა თითებით,
ხმა რომ არ მოეწონა წამოიცვა წინდები.
- წინდიანი თითებით აბა როგორ დაუკრავ?
უთხრა ბაბუმ ჩუმად და ბებოს თვალი ჩუკრა.
ნინო რას არ ეცადა, არ მოსწონდა დაკრული.
მერე ფოტო შენიშნა ინსტრუმენტთან გარული,
იქ გიტარა უკრავდა ლამაზად მოხატული.
დააკვირდა კლავიშებს, არსად ჩანდა ფერები,
შეეცოდა გააათბო პიანინო ფერებით.
მერე ფუნჯი აიღო და ჩააწო მწვანეში
სხვა ფერებიც მოსინჯა, ცრემლი ედგა თვალებში.
ამ დროს ბაბუც მოვიდა... გაუკვირდა ძალიან,
ბავშვის ცხარე ცრემლები, ნეტავ რისი ბრალია?
რატომ ტირი ნინია რამე ხომ არ გწყენია?
კალვიშები მოვხატე და ძალიან მრცხვენია.
აღარაა ლურჯი, გადამიგდეს ფუნჯი.
გამიჯავრდა დედა: ამდენს როგორ ბედავ,
გაგიჟდება მამა, რა გარეცხავს ამას.
დამემუქრა დეიდა: - ხმას არ გაგცემ დღეიდან!
ბუზღუნებდა მამიდა: - ბავშვი სულ თავს გავიდა.
ბებო პერანგს უცქერის: გაგვითავდა ფურცლები?
არ უჯერებს თვალებს (რა მზერა აქვთ ქალებს)?
შემოვიდა მამიკო, იცით როგორ გამიგო?..
არ მომწონდა მაინც ეს პერანგი ლურჯი.
მოგვაწოდეთ ქილა, დაგვიბრუნეთ ფუნჯი.
გავაგრძელეთ ღებვა, წინსაფქრი მება,
და პალიტრით ხელში, ვღიღინებდით ხმებში.
გადაიცვა მამამ შეღებილი ზედა.
ერთი ჭკუის ხართო! – იცინოდა დედა.
***
ფისუნია კატა, მაგიდაზე ახტა
ვაზა არა, ლარნაკი გატეხა და ჩახტა.
ცოტა წაეთამაშა, შემოატყდა მგონი,
სასდილო ოთახს გაუფუჭა ფონი.
დაამსხვრია დოქი, მიაყოლა ყანწი
ვერ გაიგო, როგორ?(რაღა დროის აწი),
ცოდოაო ბებო, ამ კატისთვის ნუ ღლით
დაიჭირეს ფისო ხულიგნობის მუხლით.
***
ფიფქმა ბევრი იარა, ცხრა ცა გამოიარა,
მიწასთან რომ მივიდა თეთრად ააბრდღვიალა.
თოვლში მურა გავუშვი, არც კი გახარებია
უჰ, რამდენი მოსულა, ცუდად გახდა ბებია.
მე კი ველოდებოდი როდის ჩამოვიდოდა,
დღეს იმხელა გამხდარა სულ აქ იყო ვითომდა.
ციგა, თოვლის ბაბუა, გუნდაობა მაგარი,
გართობა და თამაში, ყველაფერი აქ არი.
ბურანებით სრიალი, ციგის მთამდე მიყვანა...
თოვლის ბაბუს ბურთი ვთხოვე თოვლი ჩამომიყვანა.
***
იყო ერთი ბავშვი ნინო, მოუტანეს პიანინო,
არ იცოდა რა ექნა: ემღერა თუ დაეკრა?
დააწვება კლავიშებს პაწაწინა თითებით,
ხმა რომ არ მოეწონა წამოიცვა წინდები.
- წინდიანი თითებით აბა როგორ დაუკრავ?
უთხრა ბაბუმ ჩუმად და ბებოს თვალი ჩუკრა.
ნინო რას არ ეცადა, არ მოსწონდა დაკრული.
მერე ფოტო შენიშნა ინსტრუმენტთან გარული,
იქ გიტარა უკრავდა ლამაზად მოხატული.
დააკვირდა კლავიშებს, არსად ჩანდა ფერები,
შეეცოდა გააათბო პიანინო ფერებით.
მერე ფუნჯი აიღო და ჩააწო მწვანეში
სხვა ფერებიც მოსინჯა, ცრემლი ედგა თვალებში.
ამ დროს ბაბუც მოვიდა... გაუკვირდა ძალიან,
ბავშვის ცხარე ცრემლები, ნეტავ რისი ბრალია?
რატომ ტირი ნინია რამე ხომ არ გწყენია?
კალვიშები მოვხატე და ძალიან მრცხვენია.