გარეთ მოქუფრული, წვიმის ამინდია,
რითმებს შეეპარათ დარდი ხასიათში,
ისე მომეძალა ახლა რითმის გამა,
ისე ამედევნა წერის ხვაშიადი...
ციდან მოფარფატე ფანტელს დაემსგავსა,
სიოს მონაბერი შენი სუთქვის ალი,
ისე "გამაშიშვლა" ახლა მოგონებამ,
მომავლის "ბედნიერი გზის"მაქვს შენი ვალი...
უკვე ჩამოთოვა გულში ეს ტიალი,
ფიქრებს აუკინძავთ ფერთა ჰარმონია,
ისე მივეძალე სევდის უგრძეს გამას,
უშენოდ გავძლო, "ჩემო" არ მგონია...
რითმებს შეეპარათ დარდი ხასიათში,
ისე მომეძალა ახლა რითმის გამა,
ისე ამედევნა წერის ხვაშიადი...
ციდან მოფარფატე ფანტელს დაემსგავსა,
სიოს მონაბერი შენი სუთქვის ალი,
ისე "გამაშიშვლა" ახლა მოგონებამ,
მომავლის "ბედნიერი გზის"მაქვს შენი ვალი...
უკვე ჩამოთოვა გულში ეს ტიალი,
ფიქრებს აუკინძავთ ფერთა ჰარმონია,
ისე მივეძალე სევდის უგრძეს გამას,
უშენოდ გავძლო, "ჩემო" არ მგონია...
მოდი,მომეშველე შენი მომავლიდან,
აწმყო ვაზიაროთ ღიმილს დარდიმანდულს,
ისე ჩამეხუტე,ისე სიძლიერით,
ქალს, რომ დამამსგავსო, მუდამ ქარიზმატულს...
აწმყო ვაზიაროთ ღიმილს დარდიმანდულს,
ისე ჩამეხუტე,ისე სიძლიერით,
ქალს, რომ დამამსგავსო, მუდამ ქარიზმატულს...
/ალისა ელიაშვილი/