დროა
მოგონებების ფერმკრთალი ლანდი,
დაფორთხიალობს ფათერაკებით.
სტრიქონებს ვებრძვი მშფოთვარე განცდით,
დემონებს ახლოს არ ვეკარები.
ვერ მოვუძებნე ჭახრიკი სათქმელს,
დავდუმებულვარ შემკვრია სუნთქვა.
ამ ქვეყნად ალბათ სრულად ვერ ვამხელ,
როგორ ვდაობდი საფერებ სულთან.
როგორ ვხვრეპავდი ვაების ვარამს,
ვერ ვატოკებდი საზღვრის კარიბჭეს;
დროა ვუგანო პირღია წკვარამს,
დროა ზეცისკენ თრთოლვით ავიჭრე.
დათო არახამია
მოგონებების ფერმკრთალი ლანდი,
დაფორთხიალობს ფათერაკებით.
სტრიქონებს ვებრძვი მშფოთვარე განცდით,
დემონებს ახლოს არ ვეკარები.
ვერ მოვუძებნე ჭახრიკი სათქმელს,
დავდუმებულვარ შემკვრია სუნთქვა.
ამ ქვეყნად ალბათ სრულად ვერ ვამხელ,
როგორ ვდაობდი საფერებ სულთან.
როგორ ვხვრეპავდი ვაების ვარამს,
ვერ ვატოკებდი საზღვრის კარიბჭეს;
დროა ვუგანო პირღია წკვარამს,
დროა ზეცისკენ თრთოლვით ავიჭრე.
დათო არახამია