ვერ ვიზიარებ
ხარბად გავცქერი კამკამა სივრცეს
და წინათგრძნობა მაფორიაქებს.
უიმედობის ლანდი რომ მიმზერს,
ვერ ვიზიარებ განცდის სიამეს.
გაუფერულდა ისე მყოფადი,
გაბზარულია სიბრძნის კარიბჭე.
ჩამოქროლილი სიო მომავლის,
განწყობილებას ვერას ანიჭებს.
რადგან წყვდიადი მძლავრობს და მეფობს,
უფერულდება სამყარო წუთით.
როგორ ხანმოკლე აღმოჩნდა ერთობ,
გაბრწყინებული გონების შუქი.
დათო არახამია
ხარბად გავცქერი კამკამა სივრცეს
და წინათგრძნობა მაფორიაქებს.
უიმედობის ლანდი რომ მიმზერს,
ვერ ვიზიარებ განცდის სიამეს.
გაუფერულდა ისე მყოფადი,
გაბზარულია სიბრძნის კარიბჭე.
ჩამოქროლილი სიო მომავლის,
განწყობილებას ვერას ანიჭებს.
რადგან წყვდიადი მძლავრობს და მეფობს,
უფერულდება სამყარო წუთით.
როგორ ხანმოკლე აღმოჩნდა ერთობ,
გაბრწყინებული გონების შუქი.
დათო არახამია