ელვამ
კვლავ ათუხთუხდა ვენებში სისხლი,
ვეღარ ვამრთელებ ამ გულს დაკორტნილს.
შემომიტია საწუთრომ რისხვით
და აცუნდრუკდა ჟამი გამოცდის.
ვერ გავემიჯნე ძალას უხილავს,
ვერ ვითავისე ვარდების თოვა.
გადავქცეულვარ უხმო წუხილად,
გამაპირქუშა სიმშვიდის ძრწოლამ.
აუტალახდა მრუდე გზა–შარა,
გაწბილებული ფიქრის ნაკვალევს.
ელვამ ბინდ–ბუნდის ზვირთი დაშალა
და აღრენილი რისხვა კანკალებს.
დათო არახამია
კვლავ ათუხთუხდა ვენებში სისხლი,
ვეღარ ვამრთელებ ამ გულს დაკორტნილს.
შემომიტია საწუთრომ რისხვით
და აცუნდრუკდა ჟამი გამოცდის.
ვერ გავემიჯნე ძალას უხილავს,
ვერ ვითავისე ვარდების თოვა.
გადავქცეულვარ უხმო წუხილად,
გამაპირქუშა სიმშვიდის ძრწოლამ.
აუტალახდა მრუდე გზა–შარა,
გაწბილებული ფიქრის ნაკვალევს.
ელვამ ბინდ–ბუნდის ზვირთი დაშალა
და აღრენილი რისხვა კანკალებს.
დათო არახამია