თორნიკე ნაროზაული - ტაბლა ღვთისაგან გაწყობილი ისე ავრიე

ტაბლა ღვთისაგან გაწყობილი ისე ავრიე,
რომ საკუთარი სილუეტის ხილვაც მაშინებს,
სულში გადამწვარ ეკლესიას ვეღარ ვაშენებ,
-გიხმობ გაბრიელ!

განძარცულ ფიქრებს შემოვაწყობ მტვრიან თაროზე,
და სანამ სანან გავუყვები სავალს განიერს,
ქრისტეს სახელით აღვუდგები წინ ტარტაროზებს,
-გიხმობ გაბრიელ!

გადამწვარ ტრამალს მივუყვები, თვალებს ცარიელ-
ს, ვინ ამომივსებს სუნთქვის სიოთი?
ოდესღაც ამ გზით წმიდა მამავ შენც მისდიოდი,
-გიხმობ გაბრიელ!

ჩემდა სასო-მწედ გამიხდია შენი სახელი,
რადგან იმედი სულის ხსნისა სრულად დავლიე,
და სანამ რწმენას ამიოხრებს ხელი მსახვრელი,
-გიხმობ გაბრიელ!

მინამ ინებოს მეუფემან სიტყვა მადლ-მიერ,
ეგებ რაინდო მანამ ღამეს ლოცვად მითევდე,
ჩემი სხეულის-სამშვინველის-სულის კიდემდე,
-გიხმობ გაბრიელ!

"ვინ შემძლებელ არს ძლევად ჩემდა?!" - სუნთქვის რაინდო?
შენდა კვალ და კვალ მთელ ჯოჯოხეთს ხელი დავრიე,
და თუ შევძელი მიტევება ვინც არ დამინდო,
-გმადლობ გაბრიელ!

მეოხ გვეყავი ღვთის წინაშე ცრემლის ლოცვებით,
თორემ საკუთარ ნაწუმბარში ჩავიხოცებით!

თორნიკე ნაროზაული