- რა გადარდებს?
- მე, არაფერი...
- სულ არაფერი?!
- არა.
- მაშ რატომა ხარ ეგე მოწყენილი?
- რა ვიცი, ისე, ქალაქი მომენატრა.
- შეყვარებული ხომ არა ხარ?
- არა, არა...
- მაშ რა გადარდებს?
- სადიპლომო თემა მაქვს დასაწერი.
- რაზე უნდა დაწერო?
- რა ვიცი, გუდამაყარზე უნდა დავწერო ნარკვევი, მაგრამ რა უნდა დავწერო.
- ესე იგი, გადარდებს.
- ჰო, მადარდებს...
- შეყვარებული მართლა არა ხარ?
- არა, მაგრამ, გინდაც ვიყვე, სიყვარული რა დარდია.
- როგორ არა, სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.
- შენ შეყვარებული ხარ?
- ვიყავი.
- მერე?
- გზაზე ყაჩაღები დახვდნენ და გააუბედურეს. იმან ჯერ არაფერი თქვა, ერთი დღე იჯდა და უხმოდ მიყურებდა. ვკითხე, რა დაგემართა-მეთქი. არაფერი არ მითხრა. მერე მოვიდა და მუხლებზე მაკოცა. მე იქვე ჩავიხვიე. ხელიდან გამისხლტა და
წავიდა. წავიდა და ეგ იყო... წავიდა... ადევებულ არაგვში ჩაეხრჩო თავი. იმის მერე დარდებს ვაგროვებ. რაც რამ ქვეყანაზე დარდია, უნდა შევაგროვო და ღმერთთან წავიდე.
- რა ერქვა?-ჰკითხა ჩაღიმ.
- ნინო.
- რომელი სოფლიდან იყო?
- დიდებათიდან. საფლავებიდან ცოტა მოშორებით დამარხეს.
- რატომ?
- რახან თავისი ნებით მოიკლა თავი. ეგეთი რა გაუჭირდაო, ბრაზობდა ხალხი, ჯერ არავინ იცოდა, რაში იყო საქმე. მერე ისევ იმ ყაჩაღებს დაეკვეხნათ,-გამიხარდაის წყვილი ცრემლი მოადგა თვალებზე და ჩაღის რომ არაფერი შეემჩნია, შებრუნდა, სალომესთან მივიდა და რვეულში დარდის ნომერი ჩაწერა.
გოდერძი ჩოხელი -„ადამიანთა სევდა“
გოდერძი ჩოხელი -„ადამიანთა სევდა“
⏱️ 1 წთ.
👁️ 4
100%