მამა პეტრე - თოვს

თოვს. გულში ზეცა მეჩურჩულება,
თავს მაფარებენ თეთრი ხუნდები...
შევკრავ ამ წუთებს ღრუბლის ქულებად,
ალბათ მშიერი დამიბრუნდები...
...
თოვს. უხარია, რაღაც ახლა გულს,
დაგეტყო შუბლზე ზამთრის იერი...
და ჩემს მკლავებში სუნთქვა განაბულს,
გიკრთის ღიმილი თოვლისმიერი...

და უფრო მაგრად მოგიჭერ ხელებს,
იმ წუთას მართლა არაფერს ვფიქრობ,
გამისხლტები და გარბიხარ მერე,
ეზოში თეთრად რომ დაიფიფქო...

თოვს. სიცივისგან ბეღურებს ვიცავ,
და შეღამებას სიმშვიდით ვუმზერ,
რამდენი ფიფქიც ეცემა მიწას,
იმდენი განცდა მაწვება გულზე...

თოვს...

მამა პეტრე