როგორ დაიჯერე
ფიქრებს
სინანულით ღამე უთევიათ,
ქარებს
გაუფანტავთ თეთრი გვირილები,
ქალს და მთვარეს
ერთად ლექსი უწერიათ,
ცასაც შერჩენია
ვარსკვლავთ ღიმილები.
ნუ,ნუ მიმატოვებ
ამ არეულ მარტში,
თორემ არ დავუცდი
აპრილების თოვას,
მზის აფერადებას
ცრემლ-ტალღებით წავშლი,
მერე
გაზაფხული არასოდეს მოვა.
მაინც წახვედი და...
მაინც მიმატოვე,
ვიცი ეს გრძნობები
ცრემლად დაიღვრება,
როგორ დაიჯერე
რომ არ მოვიდოდით,
მე და გაზაფხული
ნუშის ყვავილებად.
შორენა შორეული
ფიქრებს
სინანულით ღამე უთევიათ,
ქარებს
გაუფანტავთ თეთრი გვირილები,
ქალს და მთვარეს
ერთად ლექსი უწერიათ,
ცასაც შერჩენია
ვარსკვლავთ ღიმილები.
ნუ,ნუ მიმატოვებ
ამ არეულ მარტში,
თორემ არ დავუცდი
აპრილების თოვას,
მზის აფერადებას
ცრემლ-ტალღებით წავშლი,
მერე
გაზაფხული არასოდეს მოვა.
მაინც წახვედი და...
მაინც მიმატოვე,
ვიცი ეს გრძნობები
ცრემლად დაიღვრება,
როგორ დაიჯერე
რომ არ მოვიდოდით,
მე და გაზაფხული
ნუშის ყვავილებად.
შორენა შორეული