"ბოლო თქმა" (მშვიდობით)
თითქოს არაფერი ისე სულ უბრალოდ...
ჩემთვის უშენობა ხდება გასაძლისი,
ვიცი წამაწყდები თითებ გაყინული
ქუჩის ბოლოში ან სადმე დასაწყისში.
ვიცი წამაწყდები ოდნავ ნაღვლიანი,
იქნებ მომაჩვენო თავი მხიარული...
მე კი გავიფიქრებ თუნდაც ამისათვის
ღირდა უგზო უკლოდ ობლად სიარული.
მარტო ხეტიალი ამ ცივ იანვარში,
შენებრ სილუეტზე გულის ამოვარდნა,
ვიცი ვერ დააცხრობს ნერვებს სიგარეტი
მკერდზე შენმა თმებმა თუ არ ჩამობარდნა...
წვიმა აღარ მოვა ჩემთვის გაზაფხულზე,
ჩიტებს აღარ ველი თბილი ქვეყნებიდან,
მინდა ღმერთი ვიყო ერთხელ...მამა ღმერთი...
შენ რომ გამოგძერწო ჩემი ნეკნებიდან...
ვხდები პათოლოგი ვატყობ გამიტაცებს,
შენთან ჩახუტების ყალბი იმედები,
მერე ლაჩარივით ცრემლებს გადავყლაპავ
წარსულს გადავშლი და მოვედ-მივედები.
ასე პოეტივით ლექსათ წამომსკდები
ისე ამომხდები როგორც გასაძლისი,
ვიცი წამაწყდები თითებ გაყინული
ქუჩის ბოლოში ან სადმე დასაწყისში...
ავტ: ზურა ბუდაღაშვილი
თითქოს არაფერი ისე სულ უბრალოდ...
ჩემთვის უშენობა ხდება გასაძლისი,
ვიცი წამაწყდები თითებ გაყინული
ქუჩის ბოლოში ან სადმე დასაწყისში.
ვიცი წამაწყდები ოდნავ ნაღვლიანი,
იქნებ მომაჩვენო თავი მხიარული...
მე კი გავიფიქრებ თუნდაც ამისათვის
ღირდა უგზო უკლოდ ობლად სიარული.
მარტო ხეტიალი ამ ცივ იანვარში,
შენებრ სილუეტზე გულის ამოვარდნა,
ვიცი ვერ დააცხრობს ნერვებს სიგარეტი
მკერდზე შენმა თმებმა თუ არ ჩამობარდნა...
წვიმა აღარ მოვა ჩემთვის გაზაფხულზე,
ჩიტებს აღარ ველი თბილი ქვეყნებიდან,
მინდა ღმერთი ვიყო ერთხელ...მამა ღმერთი...
შენ რომ გამოგძერწო ჩემი ნეკნებიდან...
ვხდები პათოლოგი ვატყობ გამიტაცებს,
შენთან ჩახუტების ყალბი იმედები,
მერე ლაჩარივით ცრემლებს გადავყლაპავ
წარსულს გადავშლი და მოვედ-მივედები.
ასე პოეტივით ლექსათ წამომსკდები
ისე ამომხდები როგორც გასაძლისი,
ვიცი წამაწყდები თითებ გაყინული
ქუჩის ბოლოში ან სადმე დასაწყისში...
ავტ: ზურა ბუდაღაშვილი