ისევ თეთრი ენძელები ამოსულან,
გზაუკა ქვეშ, რივნის ტალღით ნაკოცნი...
- ავტობუსი რა ხანია არ მოსულა, -
წუხს ბუჩქებში დამალული კალოში...
მოვა, აბა, ქვე რას იზამს ეგ ვერანა,
დაკარგული კვლავ ყოფილა ნაპოვნი...
კაცს ბოლომდე არ გაწირავს ეს ქვეყანა,
გამოჩნდება ი, კალოშის პატრონიც...
ერთად ბევრჯერ უზელიათ ტალახები,
ოლეებში ცხვარუკაზე დევილით...
ახლა გზასაც მორევია ბალახები,
წყაროს თავში წამომჯდარი დევივით...
პატრონმა რომ კვლავ მიაგნოს ი, კალოშებს,
ცისკენ ხელებატოტილი უფალს ვთხოვ...
აქ, ბულბული ისევ ისე იგალობებს...
ღმერთო, რაჭა არ მანახო უხალხო...
ბადრი სულაძე