მთვრალი კაცი ყოველთვის სიმართლეს ამბობს,
როცა დავთვრები წარსულზე ხშირად ვნანობ...
ზოგი მოწყენილი ზის და ზოგიც რაღაცას ხარობს
მე კი სიზმარშიც კი მენატრები და გნატრობ.
იცი შენს ლამაზ თვალებს რომელსაც ვერ ვხედავ
თვალები რომლის ცრემლიც კი მირჩევნია სხვა ბევრ რამეს...
მე შენი თვალები მიყვარს თქმას კი ვერ ვბედავ
იცი დღეს არ ვენდობი და როგორღა ვენდო ღამეს.
იქნება და ჩურჩულით მოგიყვეს თუ როგორ მჭირდები
თუ რას ვგრძნობ და რა მსურს სინამდვილეში.
თუ როგორ შევცვლიდი შენსკენ მავალ გზებს
უშენოდ თითქოს ვზივარ წყვდიადში.
ანათებს და ბნელა მთვარეა თუ მზეა
სიცივეა და ცხელა მე მხოლოდ მცივა
თითქოს უშენოდ გაყინული ვარ გული მტკივა
ცხოვრების გზას მარტოდ მარტო მივყვები მივალ
მე ამ ლექს ვაწერ შენდამი გრძნობებს
ლექსად გიგზავნი ჩემს ოცნებებს
შენთვის შევძლებ შეუძლებელს
ისე რო იცოდე არ გაურბიან პოეტებს...
×