მომიხმე ისევ იმგვარი ჟინით,
ვით ხარირემი მოუხმობს მიჯნურს,
როგორც ტოროლა სისხამზე, დილით
სატრფოსთვის სტვენას მოჰყვება გიჟურს.
მინატრე ძლიერ... ისე მინატრე,
კვლავ უჩემობა ჩაგიდგეს ტანში,
რომ ატეხილმა ვნების მდინარემ
ყველა ჯებირი წალეკოს წამში.
მოგინდე ისე, ვით მწყურვალს წყარო,
ან ველად გაჭრა აწყვეტილ რაშებს,
მოგინდეს ჩემი ტუჩების გემო,
ეძებდე თვალებს, სველსა და მლაშეს.
აწყვეტილ ღილებს მიშლიდე ტერფთან,
იპყრობდე ნებით თვითეულ მტკაველს,
ეწაფებოდე ალეწილ მკერდს და
ლოდინით შეშლილ, გათანგულ მკლავებს.
მე წუთებს ვითვლი უშენო დღეთა,
ვაოკებ ღამეს, სანამ ინათებს,
სურვილს სხეულით მოვიტან შენთან,
მომიხმე ოღონდ... ოღონდ მინატრე!
/ნინო ალადაშვილი/
12 ივნისი, 2015 წ.
მინატრე - ნინო ალადაშვილი
⏱️ 1 წთ.
👁️ 3
100%