მე ნოტების სტროფებად გადაღვრას ვცდილობდი

მე ნოტების სტროფებად გადაღვრას ვცდილობდი
და შენზე ფიქრი არ მანებებდა თავს
მხოლოდ დრო იყო სიკვდილის მორფინი
შენ კი ჩემში დაჩრდილული ზღვა
ყოველდღე ვცდილობდი მზის უკეთ შეცნობას
უმაღლეს მწვერვალებს ვაბნევდი გზად
და მიმალულ ტყვიებს მე თანდაყოლილად
მხოლოდ შენს აზრებში ვმალავდი ბრმად
ყინვისგან გათიშულ ჩემს ხელის მტევნებს
უებრად ღებავდი შენი გულის-ფრად
ქარი რომელიც ჩემს ფარდებს არხევდა
გარღვეულ ფურცლებს ატანდა სხვას
ვიღაც უცნობი რასების ბრბოები
იწყებდნენ ბნელში მონეტების თვლას
და სითბო ნარევი გრძნობის დუელით
შენი სიყვარულით ვფხიზლდებოდი კვლავ.

ავტორი: ლუკა ცხადაია