ჩასულა მზე და თვის სხივი,
ზღვაზე გაუდევს ხიდადა.
ყველა ამ სოფლის შვილი ვართ.
თავი ნუ მოგვაქვს დიდადა.
მზეს ვერ წავართმევთ მზეობას.
მთვარეს ვერ მოვფენთ ჩეროსა.
ციდან ნაგზავნი ნისლები,
ვინ უნდა შეაჩეროსა?!
,,ვარსკვლავს ვინ დათვლის ცაში,,და
ვინ ეამბოროს ცას მრგვალსა?!
კაცი სახელით ფასდება.
არვინ კითხულობს მის გვარსა.
/ ლია ფანჩულიძე /