საკინძე შეიხსნეს დაღლილმა გრძნობებმა,
მკერდი გაიღეღა დღეს უმანკოებამ.
სიშიშვლემ დაიწყო ქუჩებში თარეში,
ვერავინ შეამჩნევს გულს უკუნ ღამეში.
ვნების ცეცხლი ჩაქრა სიცივემ ითოვა,
დაღილმა გრძნობებმა სიმშვიდე იპოვა.
წარსულმა რატომღაც დღეს აწმყო იგლოვა,
მომავას ჩაუცვამს ფერადი თითქოსდა!
გახსნილი საკინძე, ის ხალი იხმობდა
რომლის დანახვაზე სულ ოხვრა ისმოდა,
ხალი რომელზედაც ყოველ წუთს ფიქრობდა,
მასთან სიახლოვის სურვილი იპყრობდა.
სიშიშვლლეს მის გარდა ვერავინ ამჩნევდა,
ხალიც თავისთვის ქუჩაში ათევდა,
სევდიან ღამეში ვნებები განელდა,
თვალი გაახლა რას ხედავს ? გათენდა !
/თამუნა შაშიაშვილი/
მკერდი გაიღეღა დღეს უმანკოებამ.
სიშიშვლემ დაიწყო ქუჩებში თარეში,
ვერავინ შეამჩნევს გულს უკუნ ღამეში.
ვნების ცეცხლი ჩაქრა სიცივემ ითოვა,
დაღილმა გრძნობებმა სიმშვიდე იპოვა.
წარსულმა რატომღაც დღეს აწმყო იგლოვა,
მომავას ჩაუცვამს ფერადი თითქოსდა!
გახსნილი საკინძე, ის ხალი იხმობდა
რომლის დანახვაზე სულ ოხვრა ისმოდა,
ხალი რომელზედაც ყოველ წუთს ფიქრობდა,
მასთან სიახლოვის სურვილი იპყრობდა.
სიშიშვლლეს მის გარდა ვერავინ ამჩნევდა,
ხალიც თავისთვის ქუჩაში ათევდა,
სევდიან ღამეში ვნებები განელდა,
თვალი გაახლა რას ხედავს ? გათენდა !
/თამუნა შაშიაშვილი/