ისევ მელანდება შენი სილუეტი
ნისლთა სივრცეებში,
ერთურთ საპოვნელი უჩვეულო გზები
უღვთოდ აირია...
მე ვარ შენი ფიქრი,როგორ ვერ შენიშნე
შენი სახე ჩემში,
ცაზე მიმობნეულ ურიცხვ ვარსკვლავთ
თვლაში უხმოდ ჩაგივლია...
სიზმარი ვარ შენი,ის ზმანება ცელქი,
თბილ სუნთქვათა ქარი...
მძინარე სხეულზე რომ გელამუნება
გზნებარებით მთვრალი...
ირემი ვარ ფრთხილი,მონადირედ გასულს
გზად რომ აგიფრთხება,
ის ყვავილი ტურფა,თვალს რომ შეავლებ
და ველზე გაგიქრება...
ისევ აირია ჩვენი შეხვედრის დრო
ბრბოთა სამყაროში,
ფრთამოტეხილ ლოდინს
დროც კი შეუცვლია,წამს საათი ჰქვია...
ალბათ უფალს შესცდა ვითარება ჩვენი
სხვადახსვადარ დროში...
შენი არსებობა იქნებ ჯერ ადრეა,
ანდა უკვე გვიან...
ნინო ჯანქანიძე
ნისლთა სივრცეებში,
ერთურთ საპოვნელი უჩვეულო გზები
უღვთოდ აირია...
მე ვარ შენი ფიქრი,როგორ ვერ შენიშნე
შენი სახე ჩემში,
ცაზე მიმობნეულ ურიცხვ ვარსკვლავთ
თვლაში უხმოდ ჩაგივლია...
სიზმარი ვარ შენი,ის ზმანება ცელქი,
თბილ სუნთქვათა ქარი...
მძინარე სხეულზე რომ გელამუნება
გზნებარებით მთვრალი...
ირემი ვარ ფრთხილი,მონადირედ გასულს
გზად რომ აგიფრთხება,
ის ყვავილი ტურფა,თვალს რომ შეავლებ
და ველზე გაგიქრება...
ისევ აირია ჩვენი შეხვედრის დრო
ბრბოთა სამყაროში,
ფრთამოტეხილ ლოდინს
დროც კი შეუცვლია,წამს საათი ჰქვია...
ალბათ უფალს შესცდა ვითარება ჩვენი
სხვადახსვადარ დროში...
შენი არსებობა იქნებ ჯერ ადრეა,
ანდა უკვე გვიან...
ნინო ჯანქანიძე