მე ვზივარ ზღვასთან
(me vzivar zgvastan)
ბათუმში მაინც
ზღვა სულ სხვა ფერია,
ბულვარში დადის
ათასი ფერია,
ქერათმიანი, შავთმიანი,
ცისფერთვალება,
კაცს ლამაზისთვის
არაფერი დაგენანება.
პალმების ჩრდილქვეშ
გამხელილი გრძნობა მზისფერი,
პირველი კოცნა,
მოლოდინი სანატრელ სიტყვის,
რომ ათრთოლებულ
გულს ავსებდეს ცა იისფერი,
და სიხარულის
ცრემლმა ცხელი ბაგე დასეტყვოს.
ვინ იცის, რამდენი
ახსოვს ბათუმს ასეთი ღამე,
შეყვარებულის თვალზე ცრემლი
ზღვით მოკამკამე,
ვინ სთქვას,
რამდენი ნაზი გული ცივმა ღიმილმა
სამარადისო ტანჯვისათვის
ვით გაიმეტა
და რაოდენმა თავმოყვარე უარყოფილმა,
როგორ იპოვა
ზღვის ტალღებში ხსნა და იმედი...
ოხ, ალბათ ბათუმს
ბევრი ახსოვს ასეთი ღამე,
შეყვარებულის თვალზე ცრემლი
ზღვით მოკამკამე
და კიდევ მეტი...
ზღვის ნაპირზე ტრფობა, ალერსი,
ახლაც ემჩნევა ქვიშას
კოცნა უმხურვალესი.
მე ვზივარ ზღვასთან,
იძირება მზე ლურჯ ტალღებში
და ველოდები
გემს, რომელსაც ჰქვია ოცნება.
შორს გაწითლებულ ჰორიზონტზე
მოსჩანს თოლია
და ვგრძნობ ქარიშხალს,
აღარ მრჩება დრო საოცნებო.
(me vzivar zgvastan)
ბათუმში მაინც
ზღვა სულ სხვა ფერია,
ბულვარში დადის
ათასი ფერია,
ქერათმიანი, შავთმიანი,
ცისფერთვალება,
კაცს ლამაზისთვის
არაფერი დაგენანება.
პალმების ჩრდილქვეშ
გამხელილი გრძნობა მზისფერი,
პირველი კოცნა,
მოლოდინი სანატრელ სიტყვის,
რომ ათრთოლებულ
გულს ავსებდეს ცა იისფერი,
და სიხარულის
ცრემლმა ცხელი ბაგე დასეტყვოს.
ვინ იცის, რამდენი
ახსოვს ბათუმს ასეთი ღამე,
შეყვარებულის თვალზე ცრემლი
ზღვით მოკამკამე,
ვინ სთქვას,
რამდენი ნაზი გული ცივმა ღიმილმა
სამარადისო ტანჯვისათვის
ვით გაიმეტა
და რაოდენმა თავმოყვარე უარყოფილმა,
როგორ იპოვა
ზღვის ტალღებში ხსნა და იმედი...
ოხ, ალბათ ბათუმს
ბევრი ახსოვს ასეთი ღამე,
შეყვარებულის თვალზე ცრემლი
ზღვით მოკამკამე
და კიდევ მეტი...
ზღვის ნაპირზე ტრფობა, ალერსი,
ახლაც ემჩნევა ქვიშას
კოცნა უმხურვალესი.
მე ვზივარ ზღვასთან,
იძირება მზე ლურჯ ტალღებში
და ველოდები
გემს, რომელსაც ჰქვია ოცნება.
შორს გაწითლებულ ჰორიზონტზე
მოსჩანს თოლია
და ვგრძნობ ქარიშხალს,
აღარ მრჩება დრო საოცნებო.